Μην απορείς γιατί ο ήλιος δύει
Γιατί σκεπάζει το φως της μακριά
ή γιατί κρύβει το λαμπερό της βλέμμα
όταν η νύχτα μετατρέπει το κατακόκκινο χρυσό σε γκρι
Για τη σιωπή πέφτει ο ένοχος ήλιος
Καθώς η μέρα γίνεται σκοτάδι
Μια απλή αλήθεια, δεν τολμά να δηλώσει
Το φως της μόνο τυφλώνει και καίει
Κανένα έλεος για την ενοχή
Φέρε κάτω τον ψευδολόγο ήλιο τους
Αίμα μαύρο τη νύχτα
Κατά τα πρόσωπά τους χλωμό λευκό
Ψυχρό φεγγάρι, φέρε το τέλος Η αυγή δεν θα ανυψωθεί ποτέ ξανά