ไม่มีสิ่งในในโลกนี้ที่จะตื่นตา ไปกว่าหิมะแรกของฤดูหนาว
เมื่อเกล็ดหิมะแรกร่วงโรยจากฟากฟ้า ก็เป็นสัญญาณของการเปลี่ยนแปลง
เวลาที่ให้ผืนดินได้พักผ่อน
สรรพสัตว์ได้หลับฝันดี
และเหล่าม้าน้อยแห่งเอเควสเทรีย ได้พักผ่อนและเริงร่า
เมื่อได้รู้ว่าเป็นอีกหนึ่งปีที่กำลังจะสิ้นสุดลง
งานเลี้ยงฉลอง
ค่ำคืนอันเงียบสงบ
เสียงหัวเราะรื่นเริงในเวลากลางวัน
ทั้งหมดเกิดขึ้นได้เพียงเกล็ดหิมะเกล็ดเดียวเท่านั้น
ถึงบางคนอาจจะเข้าใจว่าสิ่งเล็กๆเพียงนี้ แต่กลับมีอำนาจยิ่งใหญ่
แต่พวกเขาก็หลงลืมเช่นกัน ว่าเกล็ดหิมะกำเนิดมาได้อย่างไร
เมื่อถึงอรุณแรกของฤดูใบไม้ผลิ
เพกาซัสก็จะนำเมฆฝน มาจากทางใต้มาละลายหิมะ
มีใครบอกชื่อประเทศทางใต้ที่แจกจ่ายเมฆ มาให้พวกเราใช้ได้บ้างมั้ยจ๊ะ?
ซีร์รัส?
เอ่อ...แอนเดอ..
ซิบเบอร์..
คาเมลู
อ้อ ใช่
ไม่สนนะว่ามันจะอยู่ไหน น่าจะรีบเอาเมฆมาซะที หนาวจะตายอยู่แล้ว
ถึงระบบลมฟ้าอากาศของพวกเราจะพร้อม แต่เราก็ละลายหิมะทันทีไม่ได้นะจ๊ะ
เพราะพื้นดินยังต้องการเวลาพักผ่อนอยู่อีก นี่เป็นเหตุผลที่เราสร้างฤดูหนาวขึ้นมา
เพื่อช่วยฟื้นฟูความชุ่มชื้น ให้กับผืนดินและม้าดินเบื้องล่าง
หนูเบื่อที่จะรอแล้ว
ไม่ต้องรอนานหรอกจ้ะ เพราะอีกสองวัน จะเป็นอรุณแรกของฤดูใบไม้ผลิแล้ว
และพวกเราจะไม่ต้องทนหนาวแบบนี้ไปอีกหนึ่งปี
แล้วโครงงานอรุณแรกของฤดูใบไม้ผลิของทุกคน เป็นไงบ้างจ๊ะ?
ทุกคู่พร้อมจะเสนอของขวัญประจำฤดู ให้องค์หญิงทั้งสองได้รึยังจ๊ะ?
สโนว์ดรอป?
โครงงานของเธอเป็นยังไงบ้างจ๊ะ?
โครง..เอ่อ..งานของหนู?
- ใช่จ้ะ คู่ของหนูพร้อมจะเสนอโครงงานมั้ยจ๊ะ? - คู่ของหนู...เอ่อ...
หนูยังไม่มีคู่อีกเหรอ?
สโนว์ดรอป นี่ไม่ใช่โครงงานเล็กๆนะจ๊ะ ปีนี้ปีที่หนึ่งร้อย
ที่เรามีฤดูใบไม้ผลิใต้บารมีขององค์หญิง
ท่านกรุณาให้พวกเราได้โอกาสนำเสนอ สิ่งที่จะเป็นสัญลักษ์ของฤดูใบไม้ผลิ
เธอได้เริ่มงานบ้างรึยังจ๊ะ?
- เอ่อ... - ครูวินดิธคงจับให้ใครซักคนคู่กับเธอแหละ
- คือ... - ไม่ได้จะว่านะ แต่มองอะไรก็ยังไม่เห็นเลย
- หนู... - เราอยู่กลุ่มเธอคราวที่แล้ว ตาพวกเธอบ้าง
หนู..หนูเริ่มแล้วค่ะ
หนูกำลังทำบางอย่างมาได้นิดนึงแล้ว
ทำคนเดียว เพราะว่ามัน...
- เป็นเซอร์ไพรส์! -เซอร์ไพรส์? \ - ใช่ เซอร์ไพรส์!
หนูถึงต้องทำงานนี้คนเดียว...
เอาล่ะทุกคนกลับบ้านระวังๆด้วยนะ แล้วอย่าลืมเอาโครงงานมาด้วยนะจ๊ะ
พรุ่งนี้ทำวันสุดท้ายแล้ว
องค์หญิงจะมาในอีกสองวัน
เธอแน่ใจนะว่าเธอพร้อม
ทำงานคนเดียวไม่ง่ายนะ
ครูจะหากลุ่มให้เธอก็ได้นะ เธอจะได้มีชื่อด้วย
คือ..ไม่ต้องก็ได้ค่ะ
หนูวางแผนไว้ดีแล้วค่ะ เดี๋ยวครูจะได้เห็น
ละ..และรับรองครูจะต้องประหลาดใจแน่นอน
คือ...ก็ได้จ้ะ
กลับบ้านระวังตัวด้วยนะ ครูรู้ว่าเธอกลับเองได้
- แต่พายุหิมะลูกสุดท้ายมักจะอันตรายเสมอ - หนูจะระวัง
เฮ้อ...จะต้องเซอร์ไพรส์..แหงล่ะ
ฉันไปงานอรุณแรกของฤดูใบไม้ผลิไม่ได้
ไปไม่ได้
ม้าที่ไร้ประโยชน์แบบฉัน คงทำอะไรให้ฤดูใบไม้ผลิไม่ได้
องค์หญิงคงจะ...คงจะหัวเราะเยาะฉัน..และ...
แม่อธิษฐานได้ด้วยหรือจ๊ะ?
จ้ะ สมัยก่อนดวงดาวไม่ได้มีมากมายขนาดนี้
แต่พอองค์หญิงทั้งสองมา ดวงดาวก็ออกมาทุกคืน
ถ้าลูกตั้งใจฟังเสียงดีๆ ลูกจะได้ยินเสียงระยิบระยับด้วยนะ
หนูทำไม่ได้หรอก
ลูกสามารถฟังเสียงได้ดีกว่าใครๆที่แม่รู้จัก
หนูได้ยินแต่ความเงียบ
หนูอยากเห็นมากกว่า
ถ้าหนูอธิษฐานไปเรื่อยๆ ดวงดาวจะให้หนูได้เห็นมั้ยจ๊ะ?
สโนว์ดรอป ลูกควรเก็บคำอธิษฐานไว้ สำหรับสิ่งจำเป็นดีกว่านะ
ดวงตาหนูไม่จำเป็นหรือจ๊ะ?
ไม่หรอก
- เพราะลูกพิเศษกว่านั้น - จริงเหรอ?
มีใครบ้างล่ะที่สามารถค้นเจอรูปทรงของก้อนเมฆได้ และไม่ทำให้ผิวมันเสียหาย
มีแค่คนคนเดียวเท่านั้นที่มีปีกและกีบ ที่ระวังเป็นพิเศษ
และแม่เชื่อว่าถ้าลูกตั้งใจฟัง ลูกจะต้องได้ยินเสียงดาวระยิบระยับ
ลูกเป็นคนพิเศษสำหรับแม่นะ
อย่าห่วงไปเลย ลูกไม่ต้องใช้ดวงตา เพื่อจะค้นหาตัวเองหรอก
หนูคิดว่าได้ยินเสียงระยิบระยับนะ
ระยิบระยับ...
ระยิบระยับอะไรกัน...
อธิษฐานกับดาวระยิบระยับแล้วได้อะไร
ฉันไม่รู้นะว่ามีพวกเธออยู่มั้ย ท่ามกลางหิมะพวกนี้
ฉันว่าคงไม่มีหรอก
ตะ..แต่...ได้โปรด..ถ้ามีอยู่ ฉัน...
ฉันขอ..ฉันหวัง...ฉันฝัน..ฉันภาวนา
ด้วยอาณัติขององค์หญิง โปรดส่องทางให้ฉันซักครา ได้โปรด..ฉัน...
ฉันอยากให้ทุกคนเห็นว่าฉันเองก็ทำได้
คนอื่นๆบอกว่าฉันทำไม่ได้
แต่..แต่ฉันขอแค่...
นี่...มันไม่ใช่หิมะนี่
หิมะมัน..หิมะมัน...
ลูกสามารถฟังเสียงได้ดีกว่าใครๆที่แม่รู้จัก
เล่าเรื่องดาวให้หนูฟังอีกหน่อยสิ
ดวงดาวมันมีหลายรูปร่างและรูปทรง
แต่ทุกดวงล้วนมีขอบแหลมๆ
เมื่อมันส่องแสง รูปร่างจะเปลี่ยนไป
จะเกิดช่องว่างสว่างๆเล็กๆเพียงชั่วครู่
และมีบางดวงที่ตัดผ่านท้องฟ้า ร่วงลงสู่พื้นโลก
มันคือดาวตก
ถ้าลูกเจอให้ลูกอธิษฐานสิ่งที่ปราถนาที่สุด เพราะมันจะพาคำอธิษฐานของเราไปด้วย
สโนว์ดรอป! ลูกทำอะไรอยู่?
มันหนาวนะ เข้ามาข้างในเร็ว
แม่จ๋า...แม่จ๋า ดูสิ!
ขอบคุณทุกคนสำหรับผลงาน
ภายหลังจากฤดูหนาวอันยาวนาน การที่ได้เห็นเหล่าเด็กน้อย
นำความคิดแสนวิเศษมาเป็นตัวแทน ของฤดูใหม่นั้น ช่างวิเศษยิ่งนัก
เราจะเลือกเพียงหนึ่งเท่านั้น แต่..
เดี๋ยวค่ะ!
เธอมาด้วย?
เมื่อวานไม่เห็นเข้าเรียนเลย
นึกว่าครูวินดิธคัดชื่อเธออกแล้ว
สโนว์ดรอป?
ขอประทานอภัยที่ขัดจังหวะเพคะ เราแค่...
หนูพยายามทำเต็มที่ ได้โปรดเถอะค่ะ หนูมีของมาด้วยและ...
จริงเร้อ?
ขอเราดูจะได้ไหม?
- เธอเอาหิมะมาเหรอ - แค่ก้อนเดียวเนี่ยนะ?
สงสัยคงหยิบผิดมาละมั้ง
ทำไมเอาหิมะมางานฤดูใบไม้ผลิล่ะ?
ไม่ใช่หิมะนะ หนูทำดาวต่างหาก
ดาว? นี่ไม่ใช่ดาวนะ ไม่เห็นเหมือนเลย
อาจจะไม่เหมือน แต่มันก็ยังเป็นดาวนะ
มันเป็นดาวของฤดูหนาว
หนูมองเห็นดาวบนฟ้าก็ไม่ได้
และหนูก็มองไม่เห็นฤดูใบไม้ผลิเหมือนกัน
แต่หนูได้ยินเสียงหิมะระยิบระยับเหมือนกับเสียงดวงดาว
เราก็น่าจะอธิษฐานกับมันได้สิ จริงมั้ย?
ฤดูหนาวให้สิ่งเหล่านี้กับเรา แต่พวกเรากลับละเลยไป
การฉลองให้ฤดูใบไม้ผลิเป็นสิ่งดี
แต่ถ้าฤดูหนาวไม่ดี มันคงไม่ให้ฤดูใหม่กับเรา
มันอาจจะหนาวและมืดมิด
แต่ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่มีส่วนดี
บางที...บางทีฤดูหนาวอาจจะเสียใจที่ไม่มีใครชอบมัน
พวกเราอาจจะต้องอธิษฐานกับหิมะ
เหมือนกับที่เราอธิษฐานกับดวงดาว
บางทีเราอาจจะได้มีฤดูหนาวที่สุขสันต์บ้าง
เรามีฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน และฤดูใบไม้ร่วงที่สุขสันต์
ฤดูหนาวจะสุขสันต์บ้างไม่ได้เหรอ?
เพราะว่าฤดูหนาวก็สำคัญ
ถึงมันจะดูไร้ค่า มันสามารถให้สิ่งที่วิเศษกับเราได้ แล้ว...
ให้เราดูหิมะอธิษฐานหน่อย
ทำให้พวกเราอีกได้ไหม?
ในปีถัดมา หิมะได้กลายเป็นช่วงเวลาสำคัญอีกอย่างหนึ่งในดินแดนนี้
ความสุขจากฤดูหนาวได้ถูกค้นพบ
จากนั้นมา หิมะก็แสนอ่อนโยน
ตามคำอธิษฐานของเหล่าเพกาซัส
เหล่าเด็กน้อยได้ออกมาเล่น และคนอื่นๆก็มองเห็น สิ่งที่อยู่หลังความหนาวเหน็บนี้
และดวงดาวที่ร่วงโรยนำพาทุกคนสู่หลับฝันดี
มันเป็นอันสุดท้ายแล้วหรือ?
เวลาล่วงเลยกว่าพันปีแล้วนะ น้องสาวข้า
เธอทำออกมามากมายเหลือเกิน
เราเก็บมันไว้ได้ไหม?
เธอคงไม่ต้องการแบบนั้นแน่นอน
แต่เธอ..ข้า...ข้าไม่เคย..
ข้าเสียใจด้วย ข้ารู้ว่าเธอเป็นเพื่อนรักของเจ้า
เธอเป็นคนเดียวที่เข้าใจราตรีของข้า..
และเธอยังคงรู้ต่อไปลูน่า เจ้าก็รู้
องค์หญิง กัปตันรอสัญญาณอยู่ขอรับ
ขอบคุณเพื่อนของข้า
สำหรับทุกสิ่งที่เจ้าให้มา
และคำอธิษฐานที่เจ้าอาจจะไม่ได้รู้ว่ามันเป็นจริงแล้ว
ลาก่อน...
แปลไทยโดย LimeSherbet