*nahulog ang camera*
O-
*buntong hininga*
Diyos ko, bumuntong hininga pa ako bago mag-bidyo.
Magaling.
Ang lungkot ng pakiramdam ko.
Ang lungkot ko talaga ngayon.
Um...
Kasi...
Ako-
Natanto ko kagabi na hindi ko na kayang gumawa pa ng mga vlog araw araw.
Nakakainis talaga 'yun.
Nais ko talagang maging masaya, positibo, at kakaiba 'yung Birdabo para sa tsanel.
At sa tingin ko nangyari 'yun sa unang linggo.
Pero ngayon, parang pumunta na sa punto kung saan...
Hindi lang ako ang naapektuhan nito, pero pati na rin 'yung mga ibang taong nakapaligid sakin.
Sina Brad at Michael 'yung sumama dito sa akin para tulungan ako sa mga vlog
Kasi nase-stress na ako bago pa pumunta dito.
At...
Um...
Kaya ko naman magpaubaya sa stress, pero...
Mas lumala siya, at binabanggit ko 'to sa vlog. Lumala siya noong pumunta ako dito.
Sobrang nakakastress talaga.
May palabas akong ginagawa, may vlog akong ginagawa, uh- 'yung RevelMode na mga bagay bagay, at...
Masyadong marami na. At kaya ko namang gawin ang mga 'yun na parang sampung araw na lang, diba?
Pero...
Parang pati si Marzia, parang pinilit na gawin ang mga bagay na 'to. Pakiramdam ko'y napilitan ako.
Sina Brad at Michael, lahat kami nase-stress dahil sa mga vlog, at nawala na lang 'yung saya bigla.
At kung pilit at hindi na masaya 'yun, ano pa ba ang saysay upang ipagpatuloy?
Um..
Nakakainis talaga na nandito ako.
Gusto ko talaga na maging masaya at positibo ang Birdabo gaya ng sabi ko, pero...
Hindi ko na kayang ituloy 'yon. (awww pewds sige ayos lang sa amin)
Umm...
Humihingi ako ng paumanhin... kung may mas inasahan pa kayo.
Humihingi ako ng paumanhin sa nangyayaring ito.
Nakakainis talaga para sa akin. Umm...
Lagi ko naman inuuna ang YouTube.
Lagi. (Sang-ayon ako)
Kahit may ginagawa ako sa ibang proyekto, ayos lang. Inuuna ko lagi 'yung mga bidyo.
Lagi ko kayo inuuna. Dahil 'yun ang mahalaga sa akin.
Pero hindi ko kaya 'yun habang nandito ako.
Kasi kailangan ko gawin 'yung palabas... at kailangan kong gawin ang iba pang mga bagay.
At 'yung pagba-vlog, imposible na siya ngayon.
Kaya, humihingi ako ng patawad sa inyo dahil hindi ko ginawa 'yun. Dismayado talaga ako.
Um...
Sana magawa ko na lang 'yung mga karaniwan kong bidyo.
Sana nasa bahay nalang ako.
Namimiss ko 'yung aso ko.
Pero isang linggo pa ako dito at uh... hindi ko, hindi ko alam kung gagawin ko pa rin 'yung mga vlog kaya
Hindi na lang talaga mahalaga 'yun.
Sinabi ko na 'to dati, na ayoko ng pwersahang kontent, alam mo 'yun?
Ang saya talaga kapag ginagawa ko 'yung dati kasama ang sarili kong setup, gawin 'yung sarili kong istilo.
Pero napagtanto ko...
Na lahat kami pilit kunan itong mga nangyayari at
Malungkot lang talaga ako tungkol dun.
Sana maintindihan mo.
Sana... sana hindi na lang ganito. Alam ko na hindi naman 'to malaking bagay. Hindi ko alam kung bakit sobrang lungkot ko dahil dito.
Dahil lang siguro kasi sa pinagsikapan namin 'to at sa tingin ko'y 'yun ang pumatay dun.
*tumawa*
Kaya nakakahiya.
Kaya 'yun siguro kung bakit ako malungkot.
Babalik ako pagkalipas siguro ng isang linggo't kalahati para sa mga pangkaraniwan kong bidyo.
Kailangan ko lang talaga tapusin 'yung ginagawa ko dito sa L.A.
Kailangan ko unahin ang sarili ko ngayon lang.
Dismayado ako.
Hindi, alam mo? Dapat natin itong tapusin sa positibo.
Nakatulong 'yung suporta ninyo habang ginagawa ko yung mga vlog at napakalaking bagay nun.
Uh...Ah, naku.
Ni hindi ko nga alam kung bakit labis akong nagpapahalaga.
Napakatanga naman nun.
Astig talaga kayo mga kaibigan.
Salamat.
Babalik ako. (Nandito lang kami para maghintay at sumuporta sa'yo)
Ayos lang ang lahat. (Alagaan mo lang ang sarili mo)
Wag kayo magalala sa akin.
Brofist?
*tumawa*
Oo?
Sige.
Heto na.
*musika* (Pewds/Felix, Brad, Michael, Marzia, mahal namin kayo. Hindi niyo kailangang ma-stress para dito dahil naiintindihan namin at salamat para sa lahat ng sikap na inilaan niyo para dito. I-enjoy niyo ang huling linggo niyo sa L.A.! - chr at ang nalalabi ng Broarmy)