Cześć, to ja. Yyy pomyślałem, że pogadamy dziś o filmie, który zrobiłem rok temu...
Był o poczuciu szczęścia. O wymuszonym pozytywnym nastawieniu
Pamiętacie ten filmik? (nie bardzo)
Nie wydaje mi się, że bycie szczęśliwym przez cały czas jest
czymś wymarzonym
pożądanym. Jeśli oglądaliście moje starsze filmy, mogłem wydawać się dużo bardziej szczęśliwy...
Jeśli widziałeś moje poprzednie filmy
mogę się wydawać dużo szczęśliwszy,
Mogłem wyglądać radośniej, dużo bardziej pozytywnie, a to dlatego, że...
dużo bardziej wesoły
I to dlatego...
udawałem to... Opowiadałem już o tym, jak wielu jutuberów
...udawałem". Opowiadałem już o tym, jak wielu jutuberów
Generalni mówiłem o tym że
Wielu youtuberów
musi trzymać ten rodzaj maski szczęśliwości
"patrzcie jakie wszystko jest fantastyczne" żeby przyciągnąć do siebie ludzi, którzy znajdą u ciebie rozrywkę.
Bo nikomu nie chce się słuchać smutasa.
małego (mamrotanie)
Ludzi zasadniczo przyciąga
"Tak, bardzo podoba mi się ta gra. Naprawdę świetnie spędza mi się przy niej czas."
"O tak, naprawdę kocham grać w Minecrafta. Każdego dnia. Przez lata."
Wideo wywołało duży odzew i zapoczątkowało wiele dyskusji
i myślę, że to było bardzo interesujące, zdrowe i ogólnie bardzo dobre, że podnieśliśmy ten temat.
Pamiętam jak grałem w jakieś gry, a z tyłu głowy miałem coś na zasadzie: "Nienawidzę tej gry"
"W ogóle mnie to nie bawi", ale myślałem wtedy sobie, że
"To moja praca, ludzie chcą, żebym grał, więc powinienem po prostu to robić"
i wiecie... Ale nie przynosiło mi to spełnienia, nie sprawiało, że jestem szczęśliwy, a niedawno zauważyłem sporo
streamerów i jutuberów, którzy opowiadają o tym samym,
o tym, że nie czują się zbyt szczęśliwi, czy też nie tak szczęśliwi, jak kiedyś. Nie czują się spełnieni...
To cholernie przykra sprawa.
Widzę też wiele komentarzy
mówiących: "cóż, to twoja praca. Przełknij tę żabę. Nie takie trudne. YouTube to nie tyra."
Co zresztą jest prawdą, to nie jest tyra...
Ale zawsze źle się czuję, gdy to czytam, bo mam odniesienie do postaci artysty. Mogę zrozumieć ich perspektywę
i pomyślałem, że nagram film
objaśniający tę właśnie perspektywę, gdyż uważam, że to ważny dla każdego temat.
Problem z byciem jutuberem
czy też internetowym twórcą jest taki, że za każdym razem musisz przejść samego siebie. Aby wciąż interesować ludzi tym co robisz...
Musisz wciąż podnosić poprzeczkę i zasadniczo
mniej lub bardziej konkurujesz z innymi twórcami i jutuberami o publikę
żeby tobie poświęcili czas, którego tak potrzebujesz. Nie tylko po to aby podtrzymać ruch na kanale, czy coś. Również po to, żeby móc się utrzymać finansowo.
Wyobraź sobie swoją pracę, czy cokolwiek robisz,
jako zawody.
Nie jest to zdrowe i myślę że wiele osób
dało się w to wciągnąć, jednak muszą wciąż
dawać z siebie coraz więcej i myślę, że to dobrze oddaje sytuację z Loganem Paulem.
Wiem, że wciąż przywołuję tę historię, ale nie o niej chcę dzisiaj mówić. Niekoniecznie uważam, że Logan to zły człowiek.
Myślę po prostu, że dał się ponieść tej właśnie idei, że musi dawać z siebie coraz to więcej
by mieć lepsze statsy, a jeśli nagrywasz codziennie
ciężko jest sprawiać, że ludzie interesują się twoją twórczością i do ciebie wracają.
Więc po części to rozumiem i mogę trochę odnieść do tego własne doświadczenia.
Osobiście, przed historią z YouTubem byłem bardzo nieszczęśliwą osobą. YouTube zrobił dla mnie naprawdę wiele wspaniałych rzeczy
i nie chcę być postrzegany jako ten narzekający,
i nie mogę być szczęśliwszy, ale myślę, mimo, że mówiłem o tym wielokrotnie,
że wiele osób ma to wyobrażenie w swoich głowach,
że sława i pieniądze dadzą im pewnego rodzaju szczęście.
Uważam również że wielu jutuberów i wielu twórców, gdy je osiągną, docierają do punktu
tak właściwie
"mam wszystko o czym marzyłem lub myślałem, że marzę, ale nie czuję się szczęśliwy".
"I nie czuję spełnenia", co sprawia, że są jeszcze bardziej nieszczęśliwi i mniej spełnieni.
i to jest... i to może być naprawdę słaba sprawa. Jednakże ciężko to zrozumieć z poziomu publiki,
cichego widza, czy kogoś w tym rodzaju. Kilka lat temu jedyne co robiłem to YouTube.
Siedem dni w tygodniu - teraz tworzę przez 6 dni w tygodniu.
Tworzyłem filmy. Wstawałem, szedłem do pokoju żeby nagrywać i tyle. Nie miałem żadnego hobby
żadnych zainteresowań. Nie spotykałem się ze znajomymi i patrząc na to z perspektywy czasu było to
totalnie niezdrowe. Nagrywałem każdy film,
o jaki dopominali się moi fani. Fani, których mam dzięki mojemu podejściu na serio do YouTube'a
Wiecie, to moja praca, muszę się tym cały czas zajmować. Jestem szczęściarzem, że jestem tu gdzie jestem
i muszę to szanować.
Moje samopoczucie i zdrowie -
to numer "2". Ale doszło u mnie do tego, gdzie poczułem
"wystarczy, to już mnie nie uszczęśliwia.
Nie chcę już tego robić. Albo zrezygnuję, albo powiem:
"ok, zrobię to po swojemu.
A utrata kilku fanów
to coś, na co mogę sobie przy tym pozwolić. Jestem w sytuacji, gdzie mogę sobie na to pozwolić i byłem naprawdę gotowy
poświęcić mój kanał, i to byłby koniec, ale przynajmniej w byłbym spełniony i byłbym szczęśliwszy.
Spotkało mnie dużo krytyki od wiely fanów. Mówili: "Oh, już nie grasz w Amnesia"
"zmieniłeś się" albo "już w ogóle nie grasz w tę czy tamtą grę. Naprawdę się zmieniłeś", ale
w końcu,
trochę czasu to zajęło, ale w końcu to ucichło i nagle
Lodzie pokochali to co robię
bo szła za tym prawdziwa pasja, bo były to rzeczy
które naprawdę sprawiały mi przyjemność i którymi mogłem się dzielić.
Miałem hobby, które mnie jarały i którymi również się dzieliłem, jak np. filmy o whisky, coś co sprawiało mi frajdę. Zacząłem się ruszać
spotykać ze znajomymi i robić wszystko to co dawniej
i to była naprawę wielka odmiana, i może to zabrzmieć jak oczywistość
ale, jeśli wciągasz się w YouTube
wtedy oczywistością nie jest. No i skutek był odwrotny - myślałem, że mój kanał upadnie
ale mimo wszystko radził sobie świetnie. Moja porada dla wielu jutuberów i twórców - rób to, co sprawia ci radość.
a jeśli po drodze zgubisz kilku fanów, finalnie będzie to poświęcenie warte sprawy.
I uważam, że wielu z nas powinno przestać
poświęcać własne zdrowie
na rzecz...
czegokolwiek, co robią. Naprawdę, jestem w najlepszym miejscu, w jakim kiedykolwiek byłem
i mam kupę radochy dzięku YouTube;owi i wszystkiemu co obecnie robię
i jestem szczęśliwy, że podjąłem taką a nie inną decyzję.
I właśnie dlatego chciałem się tym podzielić i również Wam również nieco ułatwić zrozumienie sytuacji.
Owszem, YouTube to nie jest zwykła praca, ale potrafi być ekstremalnie trudna i obciążająca
To najłatwiejsza i najtrudniejsza praca, jaką kiedykolwiek miałem.
Nie to, że pragnę od ludzi poklepywania mnie po ramieniu i mówienia "tak, ciężka sprawa"
"ale robisz świetną robotę" - to absolutnie nie o to chodzi,
ale również nie zasługuję sobie za to na plaskacza w twarz.
Bądzie szczęśliwi, bądzie mili dla innych i raz na jakiś czas się uśmiechnijcie.
Pamiętajcie by... się... uśmiechać.
A taaaakże pamiętajcie, zeby zostawić lajka pod tym filmem, jeśli uznacie go za jakkolwiek pomocny
Teraz wszyscy klaszczemy. Potrzebuję dobrego outro, jeśli ktoś byłby chętny pomóc. Brofist!...
Proszę bardzo. Proszę bardzo, teraz jesteście szczęśliwi?
Zrobiłem... zrobiłem to. Stręczyłem.