WEBVTT
Kind: captions
Language: th

00:00:01.240 --> 00:00:02.120
นี่อะไรวะ?

00:00:02.120 --> 00:00:03.560
(อะไรสักอย่าง)

00:00:03.560 --> 00:00:05.400
การท้าทาย พยายามห้ามรังเกียจ

00:00:05.400 --> 00:00:06.440
*เอามือกุมหัว*

00:00:06.440 --> 00:00:08.480
โอ้ให้ตายเถอะ, ผมว่าต้องหาใครมาช่วยละ

00:00:09.400 --> 00:00:10.620
มาเซีย: มาแล้วว

00:00:10.620 --> 00:00:11.180
พิ้วดี้พาย: ไม่, ไม่ใช่เธอ

00:00:11.460 --> 00:00:11.960
พิ้วดี้พาย: กลับไปเลย
มาเซีย: ห้ะ?

00:00:15.520 --> 00:00:16.320
พิ้วดี้พาย: โอเค ก็ได้

00:00:16.680 --> 00:00:17.180
พิ้วดี้พาย: ก็ได้ๆ

00:00:17.180 --> 00:00:18.220
มาเซีย: ขอบคุณน้าา พู๊ดซ์ (Pewds)

00:00:18.220 --> 00:00:20.980
พิ้วดี้พาย: มาเซีย มาช่วยแล้ววว

00:00:21.180 --> 00:00:23.980
คนๆนึงที่ผมไม่เคยรังเกียจ

00:00:25.540 --> 00:00:26.580
มาเซีย: เค้าเองง
พิ้วดี้พาย: ใช่...เธอเอง

00:00:26.580 --> 00:00:27.840
พิ้วดี้พาย: เธอไม่รังเกียจ

00:00:27.840 --> 00:00:29.900
แต่เธอเป็นแฟนที่ติ๊งต๊องที่สุดเลยนะ

00:00:29.900 --> 00:00:31.240
มาเซีย: ขอบคุณ

00:00:31.240 --> 00:00:34.020
พิ้วดี้พาย:  ไอนี่มันสร้..สร้า...สร้าง โดย คริสเตนท์ ดันซ์

00:00:34.440 --> 00:00:35.240
มาเซีย: (หลงใหล) ว้าว!!

00:00:35.360 --> 00:00:36.480
มาเซีย: เอ้ ดูนี่สิ

00:00:36.480 --> 00:00:37.620
ถุงเท้าสีรุ้ง
เห็นรึป่าว ?

00:00:38.900 --> 00:00:40.900
พิ้วดี้พาย: เธอแค่พยายามจะเรียกใช่รึป่าว

00:00:40.900 --> 00:00:43.360
พิ้วดี้พาย:  ขอร้องละ- นี่คือการรังเกียจ เธอจะทำให้การท้าท้ายนี่ผ่านไปด้วยดีได้มั้ย

00:00:43.360 --> 00:00:44.480
มาลองกัน

00:00:44.480 --> 00:00:47.020
นักแสดงโชว์ตีลังกาในรายการคุย

00:00:47.740 --> 00:00:48.780
*เสียงบ่นในคลิป*

00:00:51.600 --> 00:00:53.320
พิ้วดี้พาย: อะไรคือ ชาวฟินแลนด์ กับ การรังเกียจ ?

00:00:55.660 --> 00:00:56.860
มาเซีย: เดี๋ยวนะ นี่มันรายการสดหรอ?

00:00:56.860 --> 00:00:58.240
พิ้วดี้พาย: เค้ากำลังจะเรึ่-อ้อใช่

00:00:58.240 --> 00:00:59.360
พิ้วดี้พาย: ตีลังกา!

00:00:59.680 --> 00:01:01.120
*เสียงบ่นในคลิป*

00:01:01.120 --> 00:01:03.060
*พิ้วดี้พายเครียดอย่างหนัก*

00:01:03.060 --> 00:01:04.160
มาเซีย: ไม่เห็นเป็นการรังเกียจเลย

00:01:04.160 --> 00:01:04.900
มาเซีย: ใช่มั้ย?

00:01:06.700 --> 00:01:12.300
*ขำหมู่*

00:01:12.620 --> 00:01:13.660
เรึ่มเหงื่อตกละ

00:01:13.920 --> 00:01:14.420
ทำไม?

00:01:14.420 --> 00:01:15.200
ไม่แคร์เลยหรอ

00:01:15.560 --> 00:01:16.060
ทำไม?

00:01:16.240 --> 00:01:17.400
เค้าแค่วางมันไว้ตรงนั้น

00:01:17.400 --> 00:01:17.900
แล้วไง

00:01:18.180 --> 00:01:19.220
นี่จริงจังปะเนี่ย?

00:01:20.720 --> 00:01:21.760
เกิดอะไรขึ้นกับมันเนี่ย?

00:01:23.820 --> 00:01:26.900
หมายถึง, มันสนุกนะที่เห็นเค้าเจ็บ

00:01:27.200 --> 00:01:28.560
แต่ไม่เห็นจะเป็นการรังเกียจอะไรเลย

00:01:29.620 --> 00:01:31.460
*หยุดดมมือเถอะ*

00:01:32.040 --> 00:01:32.540
เอาละ

00:01:32.860 --> 00:01:33.360
อันต่อไป

00:01:33.780 --> 00:01:37.220
มันสนุกนะที่เห็นคนเจ็บแต่มันไม่ใช่การรังเกียจ ฟีลลิกซ์:  รังเกียจไม่ใช่รังเกียจ

00:01:37.900 --> 00:01:38.400
อ้อ

00:01:38.400 --> 00:01:40.740
โอเค, ฮาวาย จาก ฮาวายถึงฮาวาย (อะไรวะ?)

00:01:43.780 --> 00:01:51.640
แท้จริงแล้วแผน่ดินนี้มันเยี่ยมมาก จาก ชายฝั่งร็อคกี้ของฮาวาย ถึง ชายหาดกะหรี่สวยๆ ของฮาวาย, อเมิกาคือบ้านของพวกเรา

00:01:51.640 --> 00:01:53.640
*พิ้วดี้พายถึงกับลงเลย*

00:01:55.460 --> 00:01:56.900
มาเซีย: นั่นไม่เห็นจะร้ายอะไรเลย
ฟีลลิกซ์: เธอพึ่งพูดอะไรไปน่ะ

00:01:57.900 --> 00:01:58.400
เดี๋ยวนะ

00:01:59.940 --> 00:02:02.900
จากชายฝั่งร็อคกี้ของฮาวาย

00:02:03.340 --> 00:02:04.300
มาเซีย: ใช่

00:02:04.580 --> 00:02:06.420
เข้าใจแล้ว แต่มันไม่..........

00:02:06.620 --> 00:02:07.120
จริงหรอ?

00:02:08.200 --> 00:02:08.700
จริงหรอ??

00:02:09.500 --> 00:02:12.420
มาเซีย: ทำไมม?
พิ้วดี้พาย: ไอสิ่งนี่มันจะฆ่าผมไปทั้งปี

00:02:12.740 --> 00:02:15.320
ผมควรไปบำบัด...นี่เรื่องจริงหรอ?

00:02:15.680 --> 00:02:16.560
มาเซีย: ทำไม?

00:02:16.560 --> 00:02:21.620
พิ้วดี้พาย: จากชายฝั่งร็อคกี้ของฮาวาย ถึง ชายหาดของฮาวายยยยยย

00:02:21.620 --> 00:02:22.820
นี่ล้อกันเล่นใช่มั้ย?

00:02:23.580 --> 00:02:25.340
ทำไมไม่ถล่มมันไปเลยละ?

00:02:25.340 --> 00:02:32.060
ถ้าเธอเป็นโรคประสาทจริงๆ, ก็เห็นๆกันอยู่ว่าเธอแค่อ่านแล้วก็......(มาเซียแร็ป) *เธอใจอ่อนไปแล้วเกินไปแล้ว*

00:02:32.200 --> 00:02:32.700
ยี้

00:02:33.100 --> 00:02:35.100
มาเซีย: นั่นอะไร ฉี่รึป่าว?
พิ้วดี้พาย: ใช่

00:02:39.300 --> 00:02:40.180
*หัวเราะ*

00:02:45.780 --> 00:02:46.280
อะไรหน่ะ

00:02:51.760 --> 00:02:53.040
*หัวเราะอย่างน่ากลัว*

00:02:53.620 --> 00:02:54.740
ฉันคิดว่ามัน...

00:02:56.360 --> 00:02:57.640
มาเซีย: นั่นจะไปไหนน่ะ?

00:03:01.060 --> 00:03:02.180
อะไรของเองวะ

00:03:02.180 --> 00:03:03.460
มาเซีย: เค้าไม่ตระหนักเลย...

00:03:03.460 --> 00:03:04.980
พิ้วดี้พาย: ทำไมมึงไม่ตระหนักเลยวะ

00:03:05.100 --> 00:03:05.740
มาเซีย: ก็ไม่เห็นเป็นไร...

00:03:05.980 --> 00:03:06.980
นี่มันไม่ใช่แล้ว!

00:03:07.580 --> 00:03:08.080
*กวาดฉี่ในโถฉี่*

00:03:08.260 --> 00:03:10.100
มาเซีย: มันก็แค่ทำโดยสุจริต

00:03:10.100 --> 00:03:12.400
พิ้วดี้พาย: ไม่มีใครทำเเบบนั้นหรอก
มาเซีย: เค้าอาจจะอยากจะล้างมือก็ได้

00:03:12.860 --> 00:03:15.240
อืออออออ ต่อไป

00:03:15.240 --> 00:03:16.860
มาเซีย: มันก็ไม่เห็นน่ารังเกียจอะไร

00:03:16.980 --> 00:03:20.100
ห้ะ? เธอต้องรังเกียจมันนะจะได้จบๆซักที เข้าใจมั้ย

00:03:21.860 --> 00:03:25.540
หญิงสาวเรียก รีบร์อน ว่าไอขี้แง แล้วจากนั้นก็ไอ

00:03:28.460 --> 00:03:33.760
อู้วววววววววววววววววววว

00:03:34.080 --> 00:03:35.700
อู้ววววววว

00:03:35.700 --> 00:03:38.760
ก็ยังไม่น่ารังเกียจ, เธอสมควรแล้ว, ที่ไปทำแบบนั้น

00:03:40.580 --> 00:03:42.280
พิ้วดี้พาย: คลิปต่อไป
มาเซีย: เอาอันที่แรงๆ กว่านี้มาหน่อย

00:03:42.480 --> 00:03:46.080
เอาคลิปแรงๆให้เธอ, ผมอยากให้ความรังเกียจของเธอออกมาซักที!!!

00:03:59.400 --> 00:04:01.800
ฮ่าๆ, เธอพุ่งไปทางขวาด้วยหัว

00:04:04.620 --> 00:04:06.220
เธอก็แค่อยากได้ อาละดิน
มาเซีย: ใช่

00:04:10.840 --> 00:04:12.600
*หัวเราะคู่*

00:04:16.200 --> 00:04:19.280
พิ้วดี้พาย: บอกผมมาว่านั้นไม่ใช่การรังเกียจ
มาเซีย: ก็นิดนึง

00:04:19.280 --> 00:04:20.040
พิ้วดี้พาย: นั่นสิ, แค่นิดนึง

00:04:20.040 --> 00:04:21.220
มีอีก 3 คลิป ให้เธอรังเกียจ

00:04:21.500 --> 00:04:23.420
ผม...ผมรู้สึกว่า-เจ็บปวด

00:04:23.640 --> 00:04:24.520
โคตรทรมาร

00:04:25.080 --> 00:04:28.040
แกล้ง ดาไร ราม่า

00:04:28.280 --> 00:04:30.860
พิธีกร: งั้นถ้าคุณ ดาไร ราม่า เดินเข้าไปในร้านขายพิซซ่า

00:04:33.180 --> 00:04:34.420
ดาไร ราม่า: ร้านขายพิซซ่า ?

00:04:34.420 --> 00:04:35.420
พิธีกร: ใช่ๆ ร้านขายพิซซ่า

00:04:35.420 --> 00:04:40.600
พิธีกร: แล้วก็พูดว่า ทำพิซซ่าด้วยทุกอย่างให้ผมอันนึงได้มั้ย

00:04:46.200 --> 00:04:47.500
*พิ้วดี้พายร้องให้*

00:04:52.280 --> 00:04:53.720
*ผมแค่หยอกเล่นหน่าา*

00:04:54.440 --> 00:04:55.080
ไม่รังเกียจ

00:04:55.260 --> 00:04:56.620
มันก็นิดนึงนะ

00:04:57.100 --> 00:04:58.920
โอ้ว? อะไรนะ?

00:04:58.920 --> 00:05:01.800
เพราะถ้ามันเกิดขึ้นก่อน, นั่นแหล่ะทำไมถึงไม่พูดว่าเรื่องขำๆ

00:05:01.800 --> 00:05:06.900
ใช่, ควรจะโยนมันลงไปในบ่อไฟ

00:05:07.700 --> 00:05:08.880
อันสุดท้าย

00:05:08.880 --> 00:05:11.520
ไบรอัน แปะมือกับคนตาบอด

00:05:12.380 --> 00:05:14.940
ไม่เคยแปะมือ ไม่เคยจับมือ ไม่เคยกอด

00:05:29.580 --> 00:05:30.540
โอ้ ม่ายยย

00:05:32.240 --> 00:05:33.820
นายมันบ้า

00:05:34.280 --> 00:05:34.780
โอ้

00:05:35.280 --> 00:05:37.200
ผมรู้สึกแย่. เธอรู้สึกยังไงบ้าง?

00:05:37.280 --> 00:05:39.920
รู้สึกไม่ค่อยดีกับคนพวกนี้...

00:05:41.900 --> 00:05:43.580
หยุดทำให้ผมดูแย่ซักที

00:05:44.440 --> 00:05:46.440
โอเค, นี่คือการท้าทายพยามห้ามรังเกียจ

00:05:46.440 --> 00:05:51.700
ขอบคุณที่ดูจนจบ, ถ้าสนุกอย่าลืมกดไลค์ด้วย บอกให้พวกเรารู้ด้วยว่าการท้าทายรอบหน้าอยากให้พวกเราท้าทายอะไร แล้วก็เหมือนเดิม...

00:05:51.700 --> 00:05:52.580
*จูบกัมปั้น*

00:05:52.660 --> 00:05:53.860
Stay awesome BROS!(คำประจำตัวพิ้วดี้พาย)

00:05:54.620 --> 00:05:58.980
เดี๋ยวนะ เราควรแปะมือดีกว่า

00:06:02.320 --> 00:06:02.960
กัมปั้นสหาย