Nakuha ko itong tatu ilang taon na ang nakakaraan.
Siguro dalawang taon.
Hindi ito ang pinakamagandang tatu.
Kasi, halimbawa, kapag tinaas mo- kapag tinaas ko ang aking manggas...
Parang siyang dalawang bolang nakalawit. *bayag*
*Tumawa*
Maaring pamilyar na kayo dito.
Ito'y isang pigurin na gawa ng "KAWS".
Na ipinagbibili dati sa halagang 50 dolyar, ngunit sa tingin ko'y nagkakahalaga na ito ng dalawang libong dolyar.
Kung suswertehin ka na makahanap ng isa.
Dahil ang "KAWS" ay labis na sumikat.
At ako'y nag-alala nung nakuha ko ito, Kasi akala ko, baka naman sobrang sikat.
At 'yun, kahit papaano uhh...
Tama ako.
*Tumawa*
Nagki-cringe ako lagi.
Isa pang dahilan na maaari niyong makilala ito noon ay dahil, uhm...
Ang pigurin na ito ay may pagkakahawig sa Astro Boy.
Na isang Hapones na superhero noong dekada '50s o '60s.
At kapag sinearch mo si Astro Boy sa YouTube, makikita mo sa kanyang mga larawan na karaniwan ang kanyang kamao ay nakapatungo sa himpapawid na may kasamang ngiti.
Uhm...
Kitang-kita ang kanyang superherong pose.
Ngunit ang pagkakaiba nito, si Astro Boy ay nakatungo papaharap. Tinatakpan niya ang kanyang mukha.
Sa kahihiyan.
At nakikita natin si Astro Boy sa paraan na karaniwang hindi kailanman mangyayari, doon man lamang sa orihinal na manga.
At sa tingin ko kapag ikaw ay isang karakter na tinitingala ng mga tao...
Hindi tipikal na ipakita ang tiyak na uri ng mga damdamin.
Para sa akin, makikita ko si Astro Boy sa paraan na hindi katulad ng tipikal na paraan na ang mga tao ay karaniwan siyang nakikita.
Alam kong ito'y medyo "cheesy".
Napaisip ako na ayos lang na hindi ka palagi nakikita sa paraan na karaniwang nakikita ka ng mga tao.
*Tumawa*
Bagaman baka hindi naman talaga nating makikita ito, bawat isa ay nagkakaroon ng kabiguan sa bawat sandali.
Nararamdaman ng lahat kung anong nararamdaman ni Astro Boy.
Hindi mahalaga kung sino ka man.
Bagama't...
Baka hindi na talaga natin makikita ito..
Ang bawat isa ay nagkakaroon ng kabiguan paminsan-minsan.
Kahit na ikaw ay isang superhero, tulad ni Astro Boy.
Kaya ito ang paborito kong tatu.
Ako'y nagbabalik, at sobrang sarap sa pakiramdam na akoy nagbalik na.
Kung 'di mo pa alam, gumugol ako ng konting oras para magtrabaho sa Scare Pewdiepie Season 2.
Ang pa- Aking- Aking sariling palabas.
Ito ay dapat lalabas ng maaga sa susunod na taon.
Ito'y sobrang mas matindi.
Mas higit pa kaysa sa aking inasahan.
Ang season na ito ay mas pinaganda nang sobra.
At ako'y talagang nakatitiyak na kayo mga kaibigan, kayo bros.... sinuman ay talagang matutuwang panoorin ito.
Dahil marami kaming nagawa sa paggawa nun.
At tingin ko bawat episode nito ay sobrang lakas.
Marahil hindi ko dapat sabihin ito, pero si Jacksepticeye ay may pagkakontrabida sa palabas na ito.
At siya ay lumipad sa mga huling araw para mag-shoot ng ilang "trailer" na bagay bagay kasama ako.
Nakagawa kami ng ilang mga galaw ng "Kung Fu".
Sumakay kami sa motorsiklo.
At ito'y napakaastig. Sobrang napakasaya.
Nagtrabaho ako bawat araw sa buong linggo, ngunit napakaayos naman 'yun.
At sa katapusan, kami ay parang naglaban.
Sa huli, kami ay parehong parang nasa taas ng entablado sa harap ng lahat ng nagtrabaho sa palabas, at ito ay sadyang talagang, talagang napakaangas na sandali.
Kaya hindi ito malilimutan para sa akin.
Uh..
Ayoko nang magsabi pa ng tungkol dun, ngunit ako ay sobrang masaya na si Jack ay nandoon, at astig na maibahagi ang sandali kasama siya.
Ako ay sobrang nasasabik para sa inyo na mapanood itong season.
Nais kong sabihin ang isang malaking pasasalamat sa lahat ng mga nagtrabaho sa produksyon.
Malinaw naman na sila ay nagtrabaho ng sampung beses na mas mahirap kaysa sa akin.
At ikinalulugod ko lang talaga ang lahat ng hirap sa trabaho na aking dinanas.
Kaya sa lahat na nagtrabaho sa mga ito, alam mo kung sino ka, salamat.
Lahat ng mga panauhing pumunta sa palabas, lahat ay ang gagaling.
Wala kaming ni isang masamang bisita.
May ilang pa ngang lumipad pa patungong L.A., para lang maging bahagi ng palabas, na talagang ikinalulugod ko.
At uhm...
Basta, salamat.
Salamat muli kina Brad at Michael para sa paglipad kasama ko at sa pagiging kabahagi ko habang ginawa ko 'to.
Malaki ang naging tulong nila, at talagang kinalulugod ko ang kanilang pagtulong.
Pati kay Marzia, siyempre, sa pag-alalay sa akin nitong tatlong linggo at pagiging sa tabi ko.
Malinaw namang ginugol niya oras niya, kung ano ang ginagawa niya para sa akin, at talagang ikinalulugod ko iyon.
Ngunit salamat rin sa inyo sa aking huling bidyo, lahat ng suporta ay isa lamang hindi kapani-paniwala.
At mahalaga na nandoon kayong lahat para sa akin kapag kailangan ko.
At lahat ng mga kumontakt at sumulat sa akin upang makatiyak na ayos lang ako.
Ayos lang talaga ako.
Sa akin talaga ang... *tumawa*
Sa akin talaga ang pinakamagandang buhay.
Wala akong dahilan upang magreklamo o "O, boo-hoo nase-stress ako."
Ngunit sa tingin ko karaniwan naman maging malungkot paminsan-minsan.
Masaya lamang ako na makabalik.
Nasasabik ako na gumawa muli ng mga bidyo.
At ako'y magbabalik bukas sa isa pa.
Edgar, punta ka rito.
Nakabalik na rin ako sa wakas kay Edgar.
*hinalik si Edgar*
*tumawa*
*pagbago ng boses ni Felix* "Namiss kita, Poods. Namiss kita."
Tumaba ngayon si Edgar.
Malinaw na labis siyang pinakain ng nag-alaga sa kanya.
*tumawa*
Sa tingin ko'y walang pagtutol si Edgar tungkol dun.
Kaya 'yun.
Hindi naman sa pagsabi nang pagsabi ng pasasalamat, ngunit salamat sa lahat ng suporta niyo.
Salamat sa paghintay sa akin habang wala ako.
Ikinalulugod ko talaga na magkaroon ng mga manonood na sinusuportahan ako sa mga ginagawa ko sa paraang halos mas lubos kaysa sa mga bidyo lamang.
Kung iyon ay may kahulugan.
Talagang iyon ang nagpatuloy sa akin sa mga araw na ito at ikinalulugod kita.
*humalik*
Kaya palagi, tatapusin natin ito sa brofist.
Salamat sa pag-iwan ng like. Sa tingin ko'y kailangan ko nang humingi para dun ngayong binago na ng YouTube ang sistema.
At magkikita tayo mga bros sa susunod na bidyo.
Manatiling astig, mga bros.
Muntik ko nang... paano ko naman makakalimutan?
Hindi ko pa nakikita si Slippy sa loob ng tatlong linggo.
Sana buhay pa siya.
Aww...
Slippy
Aww...
Kamusta ka, 'pre?
Namiss kita.
Huwag kang dumumi.
Kamusta ka?
Ang aking maliit na "cheeseburger".
Oh.
Dudumi ka?
Nabwisit ka ba na ako'y- Naku, dudumi na siya.
Mukhang nagalit. Pasen- Oy, Slippy, pasensya na.
Tignan mo ang mga tuhod niya.
Namiss rin kita, Slippy.
Hindi pa rin nagbabago.
Aking kumpare.
Tanda iyon ng pagmamahal kapag sila'y dumumi.
Ibig sabihin nun ay mahal ka nila.
Diba?
*musika* (mukhang mahina)