ครั้งหนึ่ง ฉันนั้นก็ยังเหมือนกับคนอื่นที่ธรรมดา
ไม่วิเศษ หรือมีฤทธิ์ ราคา ศักดา ยศถา อะไรมากมาย
แต่พอเวลาได้ผ่านไป กิเลศที่อยู่ข้างใน
มันสุมมันร้อนเริ่มปะทุออกมา
เผาไหม้ละลาย ความเป็นมนุษย์ สูญสิ้นสลายหมดไป
จนเกินเยียวยา
อย่ามาขวางทาง กำลังข้าใช้ถางทาง
ขัดขวาง มาหยามหน้า ให้เลือกซะ ไปสักสามทาง
เป็นคำสั่ง ปลายทางของทั้งสามราง
คือทำตาม พิการ หรือจะมรณา
อยากจะอยู่ดี หรือว่าตายไปทั้งเป็น
'เชื่อฟัง เชื่อฟัง' ก็บอกคำสั่งไปชัดเจน
ถ้าเอ็งมะเร็งนัก ลงทัณฑ์ สุดแต่ชั้นเอง
แผดเผาจนยับเยิน ตอนจบเชิญมารับเคลม
ใครหน้าไหน ที่ไม่เกรง มาข่มเหง กับชีวิต
ที่ฉันเองเชื่อเอาไว้อยู่ในสันดาน
มันจะต้องถูก ทรมาน จองล้างจองผลาญไปชั่วกัปชั่วกัลปวสาน
แม้ว่าฉันต้องถูก ตีตรา ว่าเป็นคนเผด็จการ
แต่ความต้องการของฉันสำคัญกว่า
ใครที่ทำไม่ถูกใจมาขัดขามารังควาน
จะใช้อำนาจสวรรค์วิมาน
ให้มึงไปตาย
ทุกอย่าง เริ่มจากศูนย์ ตัวเราก็ จากศูนย์
มีค่าเป็นสสาร ก่อนผันเป็นตัวอสูร
ไร้มงกุฏประดับหัว ความต้องการมันกลับสุม
อิทธิฤทธิ์ที่ได้มา ทำตัวตนเรากลับหมุน
และก็เป็นเพียงแค่ร่างมายา ในร่างมนุษย์เป็นว่าซาตาน
จากที่เคยเป็น ก็ผ่านมานาน มนุษยมันเริ่มเจือจาง
และก็ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มีวันที่จะพ่าย
บรรดาลสรรพ บันดาลสิทธิ์ ด้วยอิทธิฤทธ์จะพรรณาร่าย
ลงทัณฑ์
ตาย !
ไปตาย !
ไปตาย !!
ไปตาย !!!
ไปตาย !!!!
ไปตาย !!!!!
ไปตาย !!!!!!
ไปตาย !!!!!!!
ใครหน้าไหน ที่ไม่เกรง มาข่มเหง กับชีวิต
ที่ฉันเองเชื่อเอาไว้อยู่ในสันดาน
มันจะต้องถูก ทรมาน จองล้างจองผลาญไปชั่วกัปชั่วกัลปวสาน
แม้ว่าฉันต้องถูก ตีตรา ว่าเป็นคนเผด็จการ
แต่ความต้องการของฉันสำคัญกว่า
ใครที่ทำไม่ถูกใจมาขัดขามารังควานจะใช้อำนาจสวรรค์วิมาน
บทสุดท้าย
ในตอนนี้ที่ตัวฉันได้ขายวิญญาณและเปิดทางให้ฉันได้ขึ้นมา
จุดสูงสุดของชีวิต ที่โดดเดี่ยวและอ้างว้าง ภายใต้ร่างที่ไร้ชีวา
ศักดิ์ศรี เกียรติยศ ชัยชนะ ที่ฉันมี แต่ว่ามันช่างไร้ค่า
สิ้นสุดกันตรงนี้ แล้วยกมือขึ้นมา ชี้นิ้วไปทาง
อัตตาของตน