Tia, zus, kan ik jouw advies krijgen?
Kan ik je nog eens vragen?
Heb je je ooit verpletterd gevoeld
Met de schuld die je
Diep in je houdt ondanks de liefde van je vrienden
En de kracht die ze je geven?
Een gevoel zo slepend
het laat je uitgeput achter
Ik kan me nog steeds herinneren hoe het voelde
Op mijn mezelf in isolatie
Weggehouden van het pijn doen van alles dat ik lief had
Met de jaloezie die ik
mezelf liet hebben
En ook al probeer ik te helen
Het is moeilijk om het verleden los te laten
Dat ik zo werkelijk heb gemaakt
Want ik heb jou zo vreselijk gemist
En het is te lang geweest
Kan je me ooit vergeven voor wat ik verkeerd heb gedaan?
Luna, zus, het spijt mij ontzettend voor
alle manieren waarop ik genegeerd heb
Hoe ongelukkig jij je gevoeld hebt
En de lasten die je gedragen hebt
Die jaren geleden staan nog vers in mijn geheugen
Door het passeren van de tijd
Maar ik laat ons verleden
jouw terugkeren niet vermommen
Duizend winters komen eindelijk tot hun einde
De lente komt eraan om
de bevroren woestenij te wissen die nu ontwaakt
En na al deze tijd kunnen we eindelijk
Vliegen in de koele nachtelijke hemel
En dartelend rennen door de velden
We kunnen de tijd samen doorbrengen zoals we dat jaren geleden hadden moeten doen
Dus wees niet verdrietig, Lu
Want ik ben gewoon blij dat je terug bent
Ik ben gewoon dankbaar om jou weer thuis te hebben