Nie wiem co sobie myślałam zostawiając moje dziecko
Teraz jestem przeklęta i ślepa...
Z całym tym gniewem, poczuciem winy i smutkiem już zawsze będzie mnie nawiedzał
Nie mogę czekać na urwisko na końcu rzeki
Czy to zemsta, której szukam?
Czy szukać kogoś, kto mnie pomści?
Uwięziona przez własny paradoks chcę się uwolnić
Może powinnam ścigać i znaleźć to zanim spróbują to zatrzymać
Wkrótce zostanę Marionetką
Minęło tyle czasu
odkąd ostatni raz widziałam mojego syna
To przez tego potwora!
Przez mężczyznę stojącego za tą rzezią
Od kiedy zaginąłeś
śpiewałam tę durną piosenkę
i mogłam rozważać
winę twojej matki
Chciałabym żyć
z darem błędów, które popełniłam
ale przyszłość kusi, jak zgraja węży
Twoje urocze małe oczka, twój uśmiech -
- to wszystko co pamiętam
Denerwują mnie te rozmyte wspomnienia
Uzasadnienie mnie zabija
ale zabijanie nie jest uzasadnione
Co się stało z moim synem, jestem przerażona
To pozostaje w moim umyśle, a myśli wciąż narastają
Przepraszam moje maleństwo, gdybym tylko tam była
Minęło tyle czasu
odkąd ostatni raz widziałam mojego syna
To przez tego potwora!
Przez mężczyznę stojącego za tą rzezią
Od kiedy zaginąłeś
śpiewałam tę durną piosenkę
i mogłam rozważać
winę twojej matki
To ja...