Ne düşündüğümü bilmiyorum.
Çocuğumu arkada bırakırken.
Şimdi lanetten acı çekiyorum ve kör oldum.
Bütün bu kızgınlık, suçluluk ve üzüntü beni sonsuza dek bırakmayacak.
Nehirin sonundaki uçurumu bekleyemiyorum.
[Müzik başlar]
Aradığım intikam bu mu? Ya da intikamımı alacak birini mi arıyorum?
Kendi paradoksumda sıkıştım. Ruhumu serbest bırakmak istiyorum.
Belki onlar bunu durdurmaya çalışmadan önce kovalayıp bulmalıyım.
Kukla olmam uzun sürmez...
[Daha Seslice] Çok uzun zaman oldu.
Oğlumu bu canavara kaybedip son görüşüme kadar.
Katliamın arkasındaki adama...
Gittiğinden beri...
Bu aptal şarkıyı söylüyorum. Düşünebilmek için...
...annenin akıl sağlığını.
Keşke şimdi yaşasaydım.
Geçmişteki hatalarımın hediyesiyle birlikte.
Ama gelecek bir yılan sürüsü gibi çekilmeye devam ediyor...
Tek hatırladığım tatlı küçük gözlerin, küçük gülüşün.
Bu belirsiz hatıralar benim öfkemi yerinden oynatıyor!
Mazeret beni öldürüyor.
Ama öldürmek mazeret değil.
Ne oldu oğluma, korkuyorum.
Benim aklımla oynuyor ve olayın büyüyeceğini düşündürüyor.
Üzgünüm benim tatlı bebeğim, keşke orada olabilseydim.
Çok uzun oldu...
Oğlumu bu canavara kaybedip son görüşüme kadar.
Katliamın arkasındaki adama...
Gittiğinden beri...
Bu aptal şarkıyı söylüyorum.
Böylece düşünebiliyorum, annenin akıl sağlığını.