*Intro*
Susie: Nie mam nic przeciwko, by rozwalić Ci umysł
ale raczej wolę rozwalić twój mózg.
Nawet nie nie próbuj , nie rozmawiam z ludźmi, których nie lubię.
Zmarnujesz to wszystko, jeśli tego nie spróbujesz, nigdy się nie dowiesz
Jeśli przemoc nie jest rozwiązaniem, to dlaczego smakuje tak dobrze?
Ooohhh~ Zabiję cię właśnie teraz, gotowy?
Ooohhhh~ Zabiję cię właśnie teraz.
Ooohhhh... ooohhh... ooohhhh
Zabiję cię właśnie teraz.
Lancer: Przepraszam, Susie, zabawne, że na ciebie wpadłem,
Masz kłopot ze zmieszczeniem się w twoim małym pokoju?
Ale pech, naprawdę przykro jest mi to słyszeć...
Ale przynajmniej jestem wdzięczny za to, że nie podniosłaś się i zniknęłaś.
Nie jestem złośliwy, nie miałem zamiaru ci przeszkadzać ~ya~
Wyglądasz na wściekłą, nie rób niczego co zrobiłby mój ojciec!
Mówiąc już o nim, może wcale nie musisz go odwiedzać,
Mam przeczucie, że zakończenie byłoby całkiem ponure...
Lubię cię, Susie - hej, wciąż jesteśmy przyjaciółmi, prawda?
Tylko tak pytam, bo wyglądasz jakbyś miała ochotę na walkę!
Pomimo uprzejmego ukłonu, wciąż jesteś wściekła i gotowa do walki
W tej chwili, zbliżasz się, a twe zęby odsłaniają się!
I staram się stać na miejscu, ale zaczynam się bać, przyjaciółko.
Zostanie tu na zawsze - czy to aż taki zły los?
Uh-oh, właśnie wyjęłaś swą siekierę...
Susie: Ooohhh~ Zabiję cię właśnie teraz, gotowy?
Ooohhhh~ Zabiję cię właśnie teraz.
Ooohhhh... ooohhhh... ooohhhh...
Zabiję cię właśnie teraz.
Ooohhhh... ooohhhh... ooohhhh...
Zabiję cię właśnie teraz,
Ooohhhh...
Naprawdę Cię teraz potrzebuje...
Ooohhhh...
Naprawdę Cię teraz potrzebuje...
Ooohhhh... ooohhhh... ooohhhh...
Naprawdę Cię teraz potrzebuje...
Ooohhhh... ooohhhh... ooohhhh...
Przepraszam...