คำเตือน : เพลงนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับการรับประทานอาหารที่ไม่ปกติ ถ้าคุณอ่อนไหวกับเรื่องพวกนี้ โปรดรับชมด้วยความระมัดระวัง
ไอเดียที่สร้างมาจากอากาศอันบางเบา
ความหลงระเริงที่ไม่สามารถมีอะไรมาเปรียบเทียบได้
มีหลายรสชาติที่น่ารังเกียจ
แม้ว่าฉันจะมีมันเพียงพอแล้ว
ฉันก็ยังต้องการมันอีก
ให้
ฉัน
อีก !
เพลง/ภาพ/วีดีโอ : GHOST
เสียง : V4 FLOWER
ความกระหายของผู้ที่ปฏิเสธคนไม่เป็น ซับไทยโดย M. Chan
ฉันอยากได้ตัวตนนั้นทั้งหมด
บางอย่างที่หวานสุดขีด
สั่งสิ่งที่เธอชอบเลย
ไม่มีอะไรที่เปลี่ยนใจฉันได้
ฉันไม่สน ว่ามันจะไม่ดีต่อสุขภาพของฉันมากเท่าไหร่
เพราะว่ามันไม่มีอะไร
ที่เหมือนฉันจะเป็นมันได้เลย
เรียกหาฉันและประจบสอพลอ
ฉันคิดว่าฉันก็เหมือนแสดงละครอยู่นะ
บางครั้งความกระหายของฉันก็
เอาแน่เอานอนไม่ได้
คาดหวังฉันให้มากจนร้ายแรงไปเลยสิ
และฉันจะกิน
ความเพอร์เฟ็กต์นั่นเอง
เธอก็เป็นสิ่งที่เธอกินเข้าไปนั่นแหละ
ทุกๆอย่าง
รวมกันเป็นหนึ่งเดียว
หลายรสชาติที่น่ารังเกียจ
ฉันรู้ ว่าฉันมีมันพอแล้ว
ฉันเริ่มออกมาไกลไปแล้ว
ตอนนี้ ฉันนั้นจะกลายเป็น
เอกลักษณ์เต็มรูปแบบ
" กัดกินฉันสิ "
ฉันหวังว่าฉันจะกลายเป็น
อาหารอันหอมหวานอย่างดี
ฉันเป็นสิ่งที่ดี
" ฉันจะกินมันทั้งหมดเลย "
ความคิดของทุกคนน่ะ
ฉันไม่เคยพบมาก่อน
" แต่ฉันแค่จะทำให้พวกเขามีความสุข "
สงสัยจังเลย ทำไมฉันถึงเป็นภาระนะ
หรือจะเป็นเหมือนว่า
" ฉันไม่ใช่ทุกอย่างกันล่ะ ? "
บางที ถ้าฉันลองพยายามมากกว่านี้ มันอาจจะดีขึ้นก็ได้
วันหนึ่ง
กิน และ กินเข้าไป
แยกชีวิตของฉันออก
" ลงในจานเสิร์ฟ "
และไปเกินจุดที่จะหันหลังกลับได้แล้ว
ฉันรู้ ว่าฉันเป็นทาสรับใช้ แต่...
ทั้งหมดนี้น่ะมัน " จำเป็น "
บางครั้ง ความกระหายของฉันก็
ขัดขืนกันอย่างรุนแรง
การรับรู้ที่ไม่สามารถเข้ากันได้
เรียกร้องความหลงไหลของฉัน
ความเกลียดชังนี้มัน
" ล้มหลามเกินไปแล้ว "
ฉันจะกลายเป็นคาราเมล
หรือเน่าอยู่ที่ใจกลาง
ฉันควรจะเป็นแบบไหนดีล่ะ ?
เพราะฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
มันควรเป็นอย่างนี้ต่อไป
และมันน่าปวดหัว
ฉันกินมากเกินไป
ผลกระทบ
ที่เกิดขึ้นที่จิตใจของเธอน่ะ
" ก็เพื่อทำให้เธอมีความสุข "
ถึงกระนั้น ฉันรู้สึกว่าข้างในของฉันน่ะ
มันถูกผูกไว้กับน็อต
" ฉันไม่ได้เป็นมากกว่าทุกอยากหรอ ? "
ฉันเป็นสูตรของเอ็นโทรปี
ฉันน่ะ ล้นเกินไปแล้ว
เอาการตรวจสอบของเธอให้ฉัน
ฉันลิ้มรสถึงความหวาดหวั่นของเธอได้
รสชาติของตัวตนนั้น
กำลังขัดขวางความสามารถที่ตัวฉันมี
ความปรารถนาของฉันที่ถูกยุยง
ความกระหายของฉันมี
โดนทำให้แย่ลงเพื่อความพึงพอใจ
ทุกๆคนจะชอบฉันมากขึ้นโดยที่ไม่มีมัน
ท กุ ทุก คน ะจ ชอบ ฉนั มากขึ้น โดยที่ ไมีม่ มนั
ตอนนี้ ฉันนั้นได้กลายเป็น
เอกลักษณ์อันสมบูรณ์แบบ
กัดกินฉันสิ
ฉันหวังว่าฉันจะกลายเป็น
อาหารที่ไร้รสชาติ
นั่นแหละ ฉันดีพอแล้ว
" และตอนนี้ฉันได้กลายเป็น "
" เอกลักษณ์อันสมบูรณ์แบบแล้ว "
พวกเธอต้องการอะไรอีก ?
" เพราะว่าฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร "
" หรือตัวสมมติใดๆอีกแล้ว "
" และฉัน "
หิ ว
ฉันชำละล้างมันไปหมดแล้ว
ความคิดของทุกคน
ที่ฉันเคยเจอน่ะ
ท ำ ไม เธอถงึ ไมีม่ คาวม สุข ?
ถึงอย่างนั้น ฉันก็รู้ว่าข้างในของฉัน
มนั วา่ง เป่ลา
ฉนั ไม้ได่ เ็ปน มาก่กวา ทกุ อ่ยาง หรอ ?
ขอบคุณที่รับชม !