WEBVTT
Kind: captions
Language: pl

00:00:01.140 --> 00:00:03.280
Co wiesz o Białej Drodze?

00:00:03.440 --> 00:00:06.140
Chcę ci o niej opowiedzieć zdumiewającą historię.

00:00:06.920 --> 00:00:09.880
Nie każdy jest w stanie ją przejść,

00:00:09.880 --> 00:00:12.180
tylko najbardziej odważne i stanowcze kucyki.

00:00:12.860 --> 00:00:15.060
Kiedy postawisz na niej swoje kopytka, nie ma już odwrotu.

00:00:16.320 --> 00:00:18.360
A więc czym jest "Biała droga"?

00:00:19.620 --> 00:00:25.140
Wszystko wydarzyło się 13. Maja 1942 w Sewastopolu.

00:00:25.860 --> 00:00:29.080
Naziści zrobili wyłom, miasto zostało pokonane.

00:00:30.180 --> 00:00:32.180
W odległych uliczkach wciąż było słychać strzały.

00:00:33.940 --> 00:00:36.820
Moją uwagę przykuły dwie siostry.

00:00:36.820 --> 00:00:38.760
Starsza z nich niosła na grzbiecie młodszą

00:00:38.880 --> 00:00:41.280
od siebie klacz zatrutą magiczną trucizną.

00:00:42.440 --> 00:00:44.840
Były całkowicie bezbronne.

00:00:45.380 --> 00:00:47.200
Musiały ukryć się w metrze.

00:00:48.060 --> 00:00:49.860
Na szczęście Niemcy ich nie znaleźli.

00:00:50.580 --> 00:00:51.940
Ruszyły dalej.

00:00:53.140 --> 00:00:56.580
Ryzykując życiem, starsza, ruszyła w drogę.

00:00:56.700 --> 00:00:59.280
Liczyła, że znajdzie coś co mogłoby pomóc.

00:00:59.840 --> 00:01:02.000
Udało jej się spowolnić zatrucie, ale...

00:01:04.800 --> 00:01:06.780
Nigdy nie zapomnę tych wrzasków...

00:01:08.220 --> 00:01:10.800
Jakież katusze ta mała cierpiała...

00:01:11.840 --> 00:01:15.000
Musiała znaleźć antidotum jak najprędzej.

00:01:15.620 --> 00:01:18.100
Jednakże po zrobieniu kilku kroków,

00:01:18.480 --> 00:01:20.560
usłyszała odgłos odbezpieczanej broni.

00:01:20.820 --> 00:01:23.440
Celowała w nią nazistka.

00:01:23.880 --> 00:01:26.240
Starsza zamarła w przestrachu

00:01:26.380 --> 00:01:28.160
i nie wiedziała co zrobić!

00:01:28.760 --> 00:01:31.920
Młodsza, leżąc na jej grzbiecie, ciężko dyszała.

00:01:32.460 --> 00:01:35.340
Ucieczka, chociaż możliwa,

00:01:35.520 --> 00:01:38.440
oznaczałaby śmierć dla nich obu.

00:01:41.380 --> 00:01:44.820
Stały w osłupieniu nie mogąc poruszyć kopytkiem.

00:01:45.960 --> 00:01:48.580
Zdawało się to trwać całą wieczność.

00:01:49.300 --> 00:01:51.600
Dlaczego jeszcze nie zastrzeliła sióstr?

00:01:52.060 --> 00:01:54.100
Po prostu mierzyła.

00:01:54.180 --> 00:01:55.100
Dlaczego?

00:01:55.280 --> 00:01:58.920
Ze strachu, a może z troski, nazistka, upuściła broń.

00:01:59.660 --> 00:02:02.200
Starsza dostała szansę i się nie zawahała.

00:02:02.300 --> 00:02:05.000
Wzięła odrzuconą broń i zaczęła mierzyć do nazistki.

00:02:05.880 --> 00:02:08.620
Nieoczekiwanie, młodsza zaczęła krzyczeć:

00:02:08.880 --> 00:02:10.420
"Przestań, proszę!"

00:02:11.040 --> 00:02:14.380
"Jak mogę przestać po tym co zrobili?!"

00:02:14.840 --> 00:02:16.540
"Nasi bracia, siostry i przyjaciele..."

00:02:17.200 --> 00:02:19.320
"Zapomniałaś?! Oni wszyscy zostali zabici!"

00:02:19.820 --> 00:02:21.280
"Jak mogę przestać?!"

00:02:22.040 --> 00:02:23.860
"Czy postępujemy właściwie?"

00:02:24.940 --> 00:02:26.920
"Nie chcę żyć na świecie,

00:02:27.060 --> 00:02:29.340
gdzie są jedynie gniew i furia. Żaden kucyk nie chce!"

00:02:29.780 --> 00:02:32.920
"Nikt nie jest w stanie zatrzymać tej okropnej wojny..."

00:02:33.820 --> 00:02:36.280
Starsza pielęgniarka spojrzała ponownie na nazistkę.

00:02:36.520 --> 00:02:39.220
W jej oczach ujrzała strach.

00:02:39.940 --> 00:02:40.440
Strach...

00:02:40.980 --> 00:02:43.020
Strach, którego była ofiarą.

00:02:43.820 --> 00:02:45.920
Spoglądała w lustro.

00:02:46.860 --> 00:02:50.200
Jesteśmy jedynie ofiarami, mięsem armatnim.

00:02:51.080 --> 00:02:53.280
Świat jest niesprawiedliwy i okrutny.

00:02:53.880 --> 00:02:55.600
Zabij, albo bądź zabity.

00:02:56.360 --> 00:02:58.040
Czyż to nie barbarzyństwo?

00:02:58.740 --> 00:03:01.620
Starsza odrzuciła broń, spełniając prośbę

00:03:01.640 --> 00:03:04.100
umierającej młodszej.

00:03:05.180 --> 00:03:07.580
Już nie wierzyła w cud...

00:03:08.540 --> 00:03:10.400
Nazistka wykonała kilka niezręcznych kroków

00:03:10.400 --> 00:03:11.840
w kierunku sióstr.

00:03:12.520 --> 00:03:15.580
Spojrzała na młodszą i bez słowa wyciągnęła z kieszeni

00:03:15.580 --> 00:03:18.120
antidotum

00:03:20.300 --> 00:03:22.200
Byłem zszokowany.

00:03:22.580 --> 00:03:25.300
Wszystko wydawało się być okropnym snem.

00:03:25.780 --> 00:03:29.040
Ostatecznie... gdyby nie ona,

00:03:29.040 --> 00:03:31.080
siostry dawno by umarły.

00:03:31.600 --> 00:03:34.680
Wtedy, starsza, nauczyła się

00:03:36.100 --> 00:03:37.520
bardzo ważnej lekcji.

00:03:38.380 --> 00:03:40.940
To co sprawia, że jesteśmy inteligentni

00:03:41.320 --> 00:03:44.480
jest tym co nas łączy i przyrównuje.

00:03:46.180 --> 00:03:48.640
Nie ma miejsca na patriotyzm.

00:03:49.280 --> 00:03:51.480
Wojna schodzi na dalszy plan.

00:03:51.940 --> 00:03:53.840
Istnieje tylko życie i śmierć,

00:03:54.500 --> 00:03:56.440
ale wybór należy do ciebie.

00:03:57.120 --> 00:03:59.620
Nazistka uratowała moją siostrę,

00:03:59.880 --> 00:04:01.380
ponieważ miała wybór!

00:04:02.560 --> 00:04:06.360
Pokonała barierę językową, gniewu i wściekłości.

00:04:07.500 --> 00:04:12.820
Pomimo własnego położenia pozostała pełna szczerości i empatii.

00:04:14.420 --> 00:04:16.380
Wojna nie oszczędza nikogo...