Η επανάληψη...
Είναι κάτι που συνειδητοποιείς αφού ενηλικιωθείς.
Οι εποχές αλλάζουν, αλλά
μόνο μια στιγμή πριν ενταχθούν ξανά στον ατέλειωτο κύκλο.
Κάθε χειμώνα, οι καρδιές των άλλων γύρω μου πάγωναν όλο και περισσότερο
λες και το καλοκαίρι δεν μπορούσε να λιώσει ένα μικρό κομμάτι πάγου πριν ξαναγίνει χιόνι.
Η Krini με ρώτησε μια φορά για αυτήν την επανάληψη.
Με ρώτησε γιατί τα πόνυ φοβούνται τον χειμώνα.
Της είπα γιατί δεν τους αρέσει το κρύο
δηλαδή ότι προτιμούσαν την ζεστασιά του καλοκαιριού παρά το χιόνι του χειμώνα.
Με κοίταξε περίεργα και μου είπε
«Ε λοιπόν...»
«Λατρεύω τον χειμώνα.»
«Είναι όλα γαλήνια»
Αυτό έγινε χρόνια πριν
αλλά ακόμα θυμάμαι αυτές τις λέξεις.
Τώρα
αν θέλουμε να ξαναδούμε το καλοκαίρι
θα χρειαστεί να αλλάξουμε και εμείς.
Έι, αδερφούλα
Α, εδώ είσαι
Ωραία κρυψώνα
Ναι. Σκεφτόμουν να κρυφτώ, αλλά...
...βρήκα αυτήν την θέα
Δεν είναι το ηλιοβασίλεμα πανέμορφο;
Είναι όντως
Πανέμορφο όπως πάντα...
Νααιι...Όπως πάντα...
Και πάντα διαφορετικό...
Τι εννοείς;
Λέω πως...ξέρεις...
Η ομορφιά φαίνεται στις λεπτομέρειες
Κάθε ηλιοβασίλεμα έχει τα δικά του χρώματα, το φως, τις γωνίες του...
Και ασχέτως τον συνδυασμό που δημιουργεί με αυτά...
Είναι πάντα καταπληκτικό.
Σωστά.
Πάμε, Krini.
Περίμενε
Αδελφούλα
Πόσο...
Πόσο ψηλά είναι...
...τα σύννεφα;
Χμμ
Όχι όσο ψηλά όσο εσύ
Ω έλα τώρα
Σοβαρά μιλάω!
Χμμ
Ίσως κάνα μίλι;
Εντάξει, τέλος πάντων.
Πάμε
Έχουμε πολλά πράγματα να κάνουμε σήμερα, σωστά;
Ναι
Έχουμε πολλά πράγματα να κάνουμε...