Repetitie.....
Het is iets wat je merkt als je ouder wordt.
De seizoenen veranderen, maar
voordat ze zich terug vinden in een eindeloze cirkel.
Elke winter, de harten van degene om me heen blijken kouder te worden
alsof de zomer niet een klein stukje ijs kon laten dooien voordat de sneeuw weer kwam.
Krini vroeg mij eens over die repetitie.
Ze vroeg mij waarom ponies angstig waren voor de winter.
Ik vertelde haar dat de ponies de kou niet fijn vonden.
Dat ze liever de warmte van de zomer hadden dan het ijs van de winter.
Ze keek me vreemd aan en zei
´Nou...´
´Ik hou van de winter.´
´Het is zo vredig´
Dat was vele jaren geleden
maar ik herinner me die woorden nog.
Nu
als we de volgende zomer willen zien
moeten we allemaal veranderen.
Hey, zus
oh, daar ben je
Mooie verstop plek
ja. ik dacht om me echt te verstoppen, maar...
...ik vond dit uitzicht
Is de zonsopkomst niet mooi?
het is echt
zo mooi als altijd...
ja... zoals altijd...
En altijd anders...
Wat bedoel je?
Ik bedoel... Je weet...
Schoonheid, het zit hem in de details
Elke zonsopkomst heeft zijn eigen specifieke kleuren, hoeken, licht en al...
En het maakt niet uit welke combinatie die zonsopkomst geeft...
het is altijd verbazingwekkend.
oke.
Laten we gaan, krini.
Wacht
Zus
Hoe...
Hoe hoog zijn...
...de wolken?
Hmm
Niet zo hoog als jij bent
Kom op zus
Ik ben serieus!
hmm
Een mijl of zo?
Oke, vergeet het maar.
Kom op.
We hebben veel dingen te doen vandaag, toch?
Ja
We hebben veel dingen te doen...