Przywitaniem nie jest "dzień dobry",
pożegnaniem nie jest "do widzenia".
Twoja wola nie ma znaczenia.
Jak wszyscy to i ty,
komunizm.
Nie "ja", "on",
"ona", jesteście tylko "wy",
fuzja.
Wyjdziecie wszyscy na raz.
Nie ma kto pierwszy.
Za chwilę staniecie się razem jedną papką tęczy.
Nic nie pomogą łzy,
krzyki, błagania.
Bezużyteczne śmieci czeka eksterminacja.
Z tego chwasta
wycisnąć tyle ile się da.
Co do kropli
aż zostaną kości i skóra.
Atmosfera ponura
i kolejny trzask,
z każdym dźwiękiem ulatnia się jedno z was.
Chcesz wiedzieć gdzie?
Dowiesz się w swoim czasie,
gdy będą ciąć i miażdżyć
kawałek za kawałkiem ciebie.
Teraz przenieś na znak swoje spojrzenie
"Jedynie sześć kolorów opuszcza to miejsce".
Tęcza
miała dawać szczęście innym.
Kolorowy świat malowany krwią niewinnych.
Zobacz,
z chmur wyłania się fabryka.
Tu nikt nie pomoże,
nikt o nic nie zapyta.
Tęcza
miała dawać szczęście innym.
Kolorowy świat malowany krwią niewinnych.
Zobacz,
z chmur wyłania się fabryka.
Tu nikt nie pomoże,
nikt o nic nie zapyta.
Gdy spojrzę w twe oczy
widzę tylko wielki strach.
Poczekam na ten moment
aż usłyszę kości trach.
W naszej maszynerii
za czarnymi chmurami
czekam na chwilę,
aż pożegnasz się już z nami.
Krew dookoła tylko wzmacnia moją rządzę.
Dla nas liczą się krwi
potoki brnące.
Teraz czas na efekt,
ostatni etap obecności.
Szkoda tylko,
że to właśnie z twoich kości,
z twoich słabości,
z twoich wnętrzności.
Dla ciebie to koniec,
przegrana po całości.
Nowe atrakcje
z tępymi ofiarami.
Dobra, chcesz walki?
Nie pokonasz całej armii.
Jesteś tylko odpadem,
to twoje przeznaczenie.
Na nic się zda
twe piskliwe męczenie.
Ja tu jestem katem.
Taką rolę wolę.
Ostatni zmielony,
teraz
twoja kolej.
Tęcza
miała dawać szczęście innym.
Kolorowy świat malowany krwią niewinnych.
Zobacz,
z chmur wyłania się fabryka.
Tu nikt nie pomoże,
nikt o nic nie zapyta.
Tęcza
miała dawać szczęście innym.
Kolorowy świat malowany krwią niewinnych.
Zobacz,
z chmur wyłania się fabryka.
Tu nikt nie pomoże,
nikt o nic nie zapyta.
Spróbuj uciec,
nie jesteś na łańcuchu.
Zostało ci jedno prawo, a to
prawo wyboru.
Biegnij lub leć,
lub idź dalej w kolejce.
Oddaj im życie lub zachowaj je dla siebie.
Ty kontra oni,
gość przeciw gospodarzom.
Na ich półkach twoje rzeczy
jeszcze nieochrzczone nazwą.
To strach przed tym, że coś ci zostanie zabrane?
Czy nie wiesz co ci mówi żeby biec dalej?
Zwyczajny odruch przyswojony w momencie?
Jeszcze niedawno życie miało mniejszą cenę.
Jeszcze niedawno wszystkiego ci brakowało.
Chciałeś być księciem, zwykła egzystencja to za mało.
Mierzysz wysoko, nie doceniasz co masz.
Zdobyte szybko porzucasz.
Zatrzymaj na chwilę czas.
Nie zwrócę ci go.
Nie zmarnuj wszystkiego od razu.
Chociaż ty już chyba nie masz jego zapasu.
Tęcza
miała dawać szczęście innym.
Kolorowy świat malowany krwią niewinnych.
Zobacz,
z chmur wyłania się fabryka.
Tu nikt nie pomoże,
nikt o nic nie zapyta.
Tęcza
miała dawać szczęście innym.
Kolorowy świat malowany krwią niewinnych.
Zobacz,
z chmur wyłania się fabryka.
Tu nikt nie pomoże,
nikt o nic nie zapyta.
Tęcza
miała dawać szczęście innym.
Kolorowy świat malowany krwią niewinnych.
Zobacz,
z chmur wyłania się fabryka.
Tu nikt nie pomoże,
nikt o nic nie zapyta.
Tęcza
miała dawać szczęście innym.
Kolorowy świat malowany krwią niewinnych.
Zobacz,
z chmur wyłania się fabryka.
Tu nikt nie pomoże,
nikt o nic nie zapyta.