Październik to miesiąc STRACHÓW i KRWI
Więc pomyślałam ,że podzielę się z wami moją głupiutką, krwawą historyjką
Pewnego dnia w koledżu dostaliśmy arkusze do zgłoszenia się do zgłoszenia się do oddania krwi
Nigdy wcześniej nie uczestniczyłam w oddawaniu krwi.
Ale skoro nie miałam nic innego do roboty
pomyślałam ,że mogę spróbować
Mam 0+ która jest obok A+
najbardziej powszechną grupą krwi
Mieć dziewięcioro rodzeństwa z tą samą grupą krwi
Pomyślałam ,że powinnam ją oddać (krew) gdyby któremuś z nich coś się stało chciałabym aby mieli opiekę której by potrzebowali.
I jestem pewna ,że dla mnie zrobili by to samo.
*Gadanie*
Tak jak mówiłam
Pielęgniarka zapytała ''Które ramie będzie leprze do pobrania krwi?''
Oh racja
Zapomniałam że byłam jedną z tych ludzi u których znalezienie żył jest prawie niemożliwe
One są po prostu strasznie małe!!!
To rodzinne..
Lekarzom zwykle trochę zajmuje zanim znajda jedną.
Tym razem pielęgniarka próbowała znaleźć jedną jakieś dziesięć minut
I zdecydowała ,że po prostu dźgnie moją rękę
Zazwyczaj im mówię aby użyli czegoś co nazywa się igła motylek
To bardzo cienka igła używana na dzieciach i ma te małe skrzydełka które sprawiają ,że wygląda jak motyl
Jednakże nie można jej używać przy oddawaniu krwi bo zajęłoby to strasznie długo
Pielęgniarz trochę poszperał i w końcu znalazł w środku igłę. Był bardzo skruszony (przepraszający)
ponieważ mogłam mieć małego siniaka od tego, ale zapewniłam go ,że nic się nie stało
Oddawałam krew, więc mogło to się liczyć z blizną. Byłam po prostu bardzo szczęśliwa podarowaniem czegoś pożytecznego
Zachichotał i powiedział
''Cóż, to dobry sposób myślenia o tym'' Tak jak powiedziałam czekał na to aż torba się napełni. Zdecydował że pójdzie na przerwę
i poprosić inną pielęgniarkę żeby przyszła. Trzy czwarte torby było pełne gdy nagle krew przestała lecieć
Nowa pielęgniarka przyszła i próbowała zacząć od nowa. Szybko wyjęła igłę z mojego ramienia
Już za pierwszym razem to był problem aby dostać się do środka (ręki, w sensie żyły) ,więc już nie mogłam się doczekać drugiego razu
,,Uh, wiesz co robisz prawda?'' ''Skarbie. To ja jestem pielęgniarką. Pozwól mi pracować.''
Jesteś tego pewna?
Znowu włożyła igłę w moje ramie i zaczęła nią ruszać z jednej strony na drugą próbując znaleźć żyłę.
Głębokość na jaką wpychała igłę i ból mojego ramienia. ,,Ona wie co robi huh?''
Studiowałam pielęgniarstwo w koledżu więc krew i igły nie bardzo mi przeszkadzały
Jednak uczucie grzebania igłą w moim ramieniu stało się nie do zniesienia .Uh, to trochę boli
Starałam się zachować swój spokój aż zaczęłam czuć się oszołomiona, moja twarz stała się blada
I zaczęłam mdleć ,ludzie którzy tam pracowali zauważyli to i przybiegli.
Położyli mnie i zaczęli zadawać pytania żeby się upewnić ,że nie zemdleję. Po drugim pytaniu
byłam niezdolna do tego aby zebrać w sobie tyle siły aby nawet mówić. Byłam taka zmęczona. Byłam po prostu gotowa na śmierć.
Jak kiedy intensywnie zaczyna boleć cię brzuch i myślisz ,,To koniec'' a po kilku minutach masz takie
*odgłosy świerszczy*
Oh. Byłam gotowa na słodkie uwolnienie przez śmierć kiedy jedna z pielęgniarek włożyła mi rurkę do buzi
Na siłę napoili mnie sokiem jabłkowym i po pięciu minutach
byłam zdolna to tego aby wrócić. Kiedy doktor zobaczył co się stało
wkurzył się bo nie napełniłam do końca torby. Oni nawet nie wiedzą czy mogliby tego użyć.
*Sprowokowany wydech*
Wszystko co z tego wyniosłam to torba cheez-isów i wielkiego siniaka który zakrywał większość mojej ręki
Mam nadzieję ,że podobała wam się ta głupia, smutna opowieść um
Ale w każdym razie przekazywanie krwi jest ważne i jeśli możecie to zrobić to zdecydowanie sugeruję to zrobić.
To pomoże uratować wiele żyć ,więc proszę ofiarujcie kiedykolwiek możecie w waszej społeczności i pokój
*Przygotuj się na mamrotanie*
Za późno *XD*
MKay Bye