วิทยาลัยเทคนิคบุรีรัมย์
Meteor Studio TH & BenzAyngCUp
ภูมิใจนำเสนอ
ใบกล้วย Episode1
ชีวิตของตัวเราก็หมกหมุ่น
อยู่แต่กับงาน
ไม่เหมือนในสมัยก่อนเลย
ที่เราสามารถ
เดินไปไหนมาไหนก็ได้
โดยไม่ต้องกลัวเรื่องรถติดเลยเนอะ
แต่ถ้าหากว่าเรา สามารถย้อนเวลาไปได้
เราจะไปทีไหนล่ะ ?
นี้เป็นเรื่องเล่าของฉันเองล่ะ ที่เริ่มมาจาก..
การเดินทางข้ามเวลานี้แหละ
เห้อ....
นี้ก็ตี 2 แล้วนะ ยังไม่นอนเลยอ่ะ
เนี่ยตั้งแต่กลับมาจากมหาลัยเนี่ย
(เสียงโทรศัพท์)
พุทธิ์เหรอ ?
โทรมาอะไรตอนตี 2 เนี่ย
ฮัลโหล ว่าไงแก ?
เฮ้ย ใบกล้วย คือ อาจารย์แกเลื่อนวันส่งงานว่ะ
จริงหรอ แล้วแกเลื่อน....
ใบกล้วย ฟังก่อนนะ
อาจารย์แกไม่ได้เลื่อนวันออกไปเว้ย
แกเลื่อนวันส่งเป็นวันที่ 16
หะ !!? แกบอกว่าส่งวันที่ 19 ไม่ใช่หรอ
คือ..แกพึ่งบอกในกลุ่มเมื่อกี่นี้เอง
เอ้าเหรอ !!?
ยังไงแกก็รีบทำหน่อยแล้วกันนะ
เดี๋ยวฉันทำเอกสารเอง
แล้วก็อย่างอื่นด้วย
เพราะว่ากลุ่มเราอ่ะ.. เทพอยู่แล้ว
จ้า พ่อคนมั่นหน้า แค่นี้แหละ
ขอบใจที่บอก
เห้อ... ปั่นงานกันเถอะ
(ดนตรี ปั่นงาน)
เอาล่ะ มาดูกันสิ ว่าเครื่องจะใช้ได้ไหม
มา!!
ปี พ.ศ. 2561
เริ่ม!!!
(เสียงเครื่องจักร กำลังทำงาน)
อ่าว!! ชิบหาย
เฮ้ย..ลืมใส่น็อตอีกตัว
(หายไปไหน?)
(นั้นนะสิ)
(เสียงกิ่งไม้หัก)
ที่นี้... ที่ไหนเนี่ย
อ่ะ มีม้าอยู่แถวนี้ด้วย
เขาอาจจะช่วยอะไร..เราได้บ้าง
(ใบกล้วย สลบลงไป)
เจ้าเป็นอะไรมากไหม
นางฟื้นแล้ว
ไวยมุข ไปเอาผ้าชุบน้ำมาให้พี่เร็ว
หะ!? ที่นี้ที่ไหนอ่ะ แล้วคุณเป็นใคร
ข้าชื่อฆฤณ
ข้าเห็นเจ้านอนสลบลงไปต่อหน้าข้าที่ใต้ร่มไม้
ตอนที่ข้ากำลังจะไปเก็บดอกพุดพอดี
ข้าก็เลยให้คนใช้ห่ามเจ้าขึ้นมาบนเรือนนี้แหละ
แล้ว เจ้ามาจากที่ใด ?
ฉันมาจากโลกอนาคตน่ะ
โลกอนาคต ?
ใช่ ฉันใช้เครื่องไทม์แมชชีนมาย้อนเวลา...
แล้วตอนนี้เป็นปีอะไรเหรอ
เพลานี้ อยู่ในปีพุทธศักราชที่ 2189
ปี 2189
ถ้างั้น
ฉันก็ข้ามเวลามา 300 กว่าปี
300?!! ด้วยเครื่องไทย....อะไรนะ
ใช่ เครื่องไทม์แมชชีน
มันคือเครื่องมือที่ใช้เดินทางข้ามเวลา ในโลกของฉัน
ตอนแรก
ฉันตั้งใจจะมาในปี พ.ศ. 2561
แต่เกิดอุบัติเหตุ เครื่องทำงานผิดพลาด
ก็เลยทำให้ฉันมาในโลกนี้แหละ
แล้วเธอเห็นเครื่องไทม์แมชชีนฉันไหม ?
อ๋อ ใช่กล่องสี่เหลี่ยมๆ ที่
อยู่นอกเรือนหรือไม่
(เสียงเดิน)
อืม น็อตหายจริงๆด้วยอ่ะ
เธอ พอช่วยฉันตามหา...
ไอแท่งเหล็กได้ไหม ?
แท่งเหล็กหรือ คืออะไรกัน
เอิ่ม..
มันคือส่วนประกอบของเครื่องเดินทางข้ามเวลาของฉันน่ะ
เธอช่วยฉันได้ไหม
อ๋อ แต่ว่าถ้าข้าช่วยเจ้าแล้ว
เจ้าต้องช่วยข้าทำกระทงในวันลอยพระประทีป
ในคืนพรุ่งวันเพ็ญ เดือน 12
จะมีการจัดงานวันลอยประทีปกัน
เจ้าจักว่าอย่างไร
ได้เลย ไม่มีปัญหา
เดี๋ยวข้าพาเจ้าไปตลาดก่อน
แล้ว... เดี๋ยวเราจะค่อยคุยกัน
โอเค งั้นเราไปกันเถอะ
(เสียงเดิน)
(เสียงตลาด)
กลับเรือนกันเถอะ
นี่ ฆฤณ สอนฉันทำกระทงด้วยหน่อยสิ
ฉันไม่เคยทำกระทงเลยอ่ะ
ได้สิ มา เข้าจะสอนเจ้าเอง..
คอยทำตามข้านะ
เอาล่ะ พับแบบนี้นะ
(เสียงพับใบตอง)
เออ... นี่ ฆฤณ
เธอพอจะรู้ไหมว่า
วันลอยกระทง
หรือ ไอ.. วันลอยพระประทีป
มีที่มายังไงเหรอ ?
ตามที่ข้าพอทราบ
ทวดของข้าเคยเล่าให้ข้าฟังตอนยังเด็ก
วันลอยกระทงที่เจ้าพูดนั้น
จะตรงกับทุกๆวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 12
ตามจันทรคติของไทย
มักจะใช้คำเรียกว่า ลอยพระประทีป
ซึ่งเป็นการแสดงออกถึงการเคารพพระแม่คงคา
และบูชาเทพเจ้า ทั้ง 3 พระองค์ คือ
พระอิศวร พระนารายณ์ และพระพรหม
เพื่อสะเดาะเคราะห์ นำสิ่งที่ไม่ดีลอยไปกับประทีป
ข้าเคยได้ยินว่า
ประเพณีนี้มีมากันตั้งแต่สมัยสุโขทัย
เท่าที่ข้าก็จำมิได้มากนัก
ตามที่เขาเล่าบอกต่อ ๆกันมา
แล้ววันลอยพระประทีป เกิดจากอะไรอ่ะ
เมื่อครั้งสมัยพุทธกาล
ก่อนที่องค์พระพุทธเจ้าจะตรัสรู้
เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
พระองค์ได้ทรงประทับอยู่ใต้ต้นโพธิ์
ใกล้กับแม่น้ำเนรัญชรา
กาลวันหนึ่ง นางสุชาดา
อุบาสิกาได้พบเห็นพระองค์ประทับอยู่เข้า
นางได้ให้สาวใช้นำข้าวมธุปายาส
นั้นคือข้าวกวนหุงที่หุงด้วยน้ำผึ้งหรือน้ำอ้อย
ใส่ถาดทองไปถวายพระองค์
เมื่อพระองค์เสวยจนหมดแล้ว
ก็ทรงตั้งสัตยาธิษฐานว่า
“ถ้าหากวันใดเรานั้นจะสำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ก็ขอให้ถาดนี้จงลอยทวนน้ำ”
ด้วยแรงสัตยาธิษฐานและบุญญาภินิหาร
เกิดถาดทองนั้นลอยทวนน้ำจริงๆ
จนถาดทองจมลงไปถึงสะดือทะเล
กล่าวคือ เป็นศูนย์กลางของนาคพิภพ
ถาดทองนั้นก็ได้จมลงไปโดน
ขนดของหางพญานาคราชที่เป็นผู้รักษาบาดาล
พญานาคราชก็ได้ตื่นขึ้น
พอเห็นว่าเป็นสิ่งใด
นั้นคือถาดทองขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ก็ประกาศก้องทั่วมหาสมุทรว่า
“บัดนี้ได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
อุบัติขึ้นในโลกอีกพระองค์แล้ว”
ครั้นนั้นเทพยดาทั้งหลายและเหล่าพญานาค
ต่างพากันไปเข้าเฝ้าพระองค์
เหล่าพญานาคก็ได้ทูลอาราธนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ให้เสด็จไปแสดงธรรมโปรดในนาคพิภพ
เมื่อพระองค์เตรียมเสด็จกลับ
พญานาคจึงได้ทูลขออนุสาวรีย์ไว้สำหรับกราบไหว้บูชา
พระพุทธองค์จึงทรงประดิษฐาน
รอยพระพุทธบาทไว้ที่หาดทราย
ริมฝั่งแม่น้ำนัมมทานที
เพื่อให้บรรดานาคทั้งหลายได้สักการบูชา
ส่วนสาวใช้ของนางสุชาดา
เมื่อเห็นความตามนั้น
ก็นำความไปแจ้งแก่นาง นางจึงทราบเรื่อง
เมื่อครั้นถึงวันนั้นของทุกปี
นางสุชาดาจะนำเครื่องหอม และดอกไม้ใส่ถาดไปลอยน้ำ
เพื่อนมัสการรอยพระพุทธบาทเป็นประจำเสมอมา
และจนต่อ ๆ มา
ก็ได้กลายเป็นประเพณีการลอยกระทง
ที่ยึดถือกันมาอย่างที่เจ้าเห็นนั้นแหละ
อ๋อ... เข้าใจแล้วล่ะ
เอ้.. ว่าแต่
เธอพอจะรู้จักไหม
ว่านางนพมาศนั้นเป็นใครกัน
ฉันเห็นมีแต่คนพูดถึงว่า
นางนพมาศเป็นผู้คิดค้นวันลอยกระทง
อะไรแบบนั้น
จริงหรือป่าว?
บ้างก็ว่าเป็นเช่นนั้น
บ้างก็ว่าเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นในสมัยสุโขทัย
แต่ตามที่ข้าพอจะรู้อยู่บ้าง
นามว่า "นางนพมาศ"
ซึ่งได้รับการอบรมศึกษาขั้นสูง
เพียบพร้อมด้วยความงามและปัญญา
และยังมีฝีมือในการประดิษฐ์เป็นเลิศ
เมื่อมีคนนำคุณสมบัติต่างๆ
ของนางไปเล่าสรรเสริญให้
"พระมหาธรรมราชาที่ 1" หรือ "พญาลิไท"
แห่งกรุงสุโขทัยได้ฟัง
จึงโปรดให้นางนพมาศเข้ารับราชการในวัง
และด้วยความสามารถอันเลิศล้ำ
ก็ทำให้เป็นที่โปรดปรานของพญาลิไท
จนได้รับแต่งตั้งเป็นสนมเอกในตำแหน่ง
"ท้าวศรีจุฬาลักษณ์"
หลังจากที่นางนพมาศ
เข้าไปถวายตัวอยู่ในวังได้ 5 วัน
ก็ถึงวันพระราชพิธีจองเปรียงลอยพระประทีป
และได้มีรับสั่งให้บรรดาพระสนมนางในทั้งหลาย
ตกแต่งกระทงประดับดอกไม้ธูปเทียน
นำไปลอยน้ำหน้าพระที่นั่ง
นางนพมาศจึงได้คิดประดิษฐ์กระทงใบตองเป็นรูปดอกบัวกมุทขึ้น
เพราะเห็นว่าเป็นดอกบัวพิเศษที่บานเพียงปีละครั้ง
ในคืนวันเพ็ญเดือน 12
จึงควรแก่การทำเป็นกระทง
เพื่อใช้ลอยสักการะรอยพระพุทธบาท
เมื่อพญาลิไทได้ทอดพระเนตรก็รับสั่งถามว่าทำไมจึงเลือกใช้ดอกบัวนี้
นางอธิบายจนเป็นที่พอพระราชหฤทัย
พระองค์จึงมีพระราชดำรัสว่า..
“แต่นี้สืบไปเบื้องหน้าโดยลำดับ
กษัตริย์ในสยามประเทศ
ถึงกาลกำหนดนักขัตฤกษ์วันเพ็ญเดือนสิบสอง
ให้นำโคมลอยเป็นรูปดอกบัว
อุทิศสักการบูชาพระพุทธบาทนัมมทานที
ตราบเท่ากัลปาวสาน”
ด้วยว่าการลอยกระทงรูปดอกบัว
ได้สืบเนื่องมาถึงปัจจุบัน
ยามลอยกระทงเราจึงนึกถึงนางนพมาศ
ผู้เป็นต้นคิดกระทงแบบนี้ขึ้นไง
อ๋อ... ที่แท้
นางนพมาศคือ
ผู้ที่คิดค้นกระทงแบบรูปดอกบัว
ใช่แล้ว
The End Episode 1 ติดตามตอนต่อไปนะคะ
ขอขอบคุณที่รับชมและรับฟังมากๆเลยค่ะ