WEBVTT
Kind: captions
Language: th

00:00:03.920 --> 00:00:07.680
วิทยาลัยเทคนิคบุรีรัมย์

00:00:08.480 --> 00:00:12.920
Meteor Studio TH & BenzAyngCUp

00:00:13.580 --> 00:00:19.200
ภูมิใจนำเสนอ

00:00:20.360 --> 00:00:27.080
ใบกล้วย Episode1

00:00:29.140 --> 00:00:31.397
ชีวิตของตัวเราก็หมกหมุ่น

00:00:31.397 --> 00:00:32.620
อยู่แต่กับงาน

00:00:32.920 --> 00:00:34.800
ไม่เหมือนในสมัยก่อนเลย

00:00:35.180 --> 00:00:36.140
ที่เราสามารถ

00:00:36.140 --> 00:00:38.220
เดินไปไหนมาไหนก็ได้

00:00:38.520 --> 00:00:41.200
โดยไม่ต้องกลัวเรื่องรถติดเลยเนอะ

00:00:41.200 --> 00:00:44.560
แต่ถ้าหากว่าเรา สามารถย้อนเวลาไปได้

00:00:44.920 --> 00:00:46.440
เราจะไปทีไหนล่ะ ?

00:00:47.085 --> 00:00:50.125
นี้เป็นเรื่องเล่าของฉันเองล่ะ ที่เริ่มมาจาก..

00:00:50.125 --> 00:00:52.105
การเดินทางข้ามเวลานี้แหละ

00:00:56.925 --> 00:00:57.925
เห้อ....

00:00:58.360 --> 00:01:01.460
นี้ก็ตี 2 แล้วนะ ยังไม่นอนเลยอ่ะ

00:01:01.460 --> 00:01:03.940
เนี่ยตั้งแต่กลับมาจากมหาลัยเนี่ย

00:01:05.260 --> 00:01:06.840
(เสียงโทรศัพท์)

00:01:07.440 --> 00:01:09.240
พุทธิ์เหรอ ?

00:01:09.240 --> 00:01:11.040
โทรมาอะไรตอนตี 2 เนี่ย

00:01:11.760 --> 00:01:13.940
ฮัลโหล ว่าไงแก ?

00:01:13.940 --> 00:01:16.300
เฮ้ย ใบกล้วย คือ อาจารย์แกเลื่อนวันส่งงานว่ะ

00:01:16.300 --> 00:01:18.020
จริงหรอ แล้วแกเลื่อน....

00:01:18.020 --> 00:01:19.600
ใบกล้วย ฟังก่อนนะ

00:01:19.600 --> 00:01:22.680
อาจารย์แกไม่ได้เลื่อนวันออกไปเว้ย

00:01:22.680 --> 00:01:24.880
แกเลื่อนวันส่งเป็นวันที่ 16

00:01:24.880 --> 00:01:28.220
หะ !!? แกบอกว่าส่งวันที่ 19 ไม่ใช่หรอ

00:01:28.220 --> 00:01:30.160
คือ..แกพึ่งบอกในกลุ่มเมื่อกี่นี้เอง

00:01:30.160 --> 00:01:30.920
เอ้าเหรอ !!?

00:01:30.920 --> 00:01:33.420
ยังไงแกก็รีบทำหน่อยแล้วกันนะ

00:01:33.420 --> 00:01:35.160
เดี๋ยวฉันทำเอกสารเอง

00:01:35.160 --> 00:01:36.860
แล้วก็อย่างอื่นด้วย

00:01:36.860 --> 00:01:38.820
เพราะว่ากลุ่มเราอ่ะ.. เทพอยู่แล้ว

00:01:38.820 --> 00:01:42.500
จ้า พ่อคนมั่นหน้า แค่นี้แหละ

00:01:42.500 --> 00:01:44.500
ขอบใจที่บอก

00:01:45.080 --> 00:01:47.040
เห้อ... ปั่นงานกันเถอะ

00:01:50.020 --> 00:02:01.200
(ดนตรี ปั่นงาน)

00:02:01.760 --> 00:02:04.840
เอาล่ะ มาดูกันสิ ว่าเครื่องจะใช้ได้ไหม

00:02:09.400 --> 00:02:10.400
มา!!

00:02:10.480 --> 00:02:14.720
ปี พ.ศ. 2561

00:02:14.720 --> 00:02:15.580
เริ่ม!!!

00:02:15.580 --> 00:02:19.980
(เสียงเครื่องจักร กำลังทำงาน)

00:02:19.980 --> 00:02:22.100
อ่าว!! ชิบหาย

00:02:22.100 --> 00:02:24.340
เฮ้ย..ลืมใส่น็อตอีกตัว

00:02:25.060 --> 00:02:26.320
(หายไปไหน?)

00:02:26.680 --> 00:02:28.680
(นั้นนะสิ)

00:02:31.700 --> 00:02:35.100
(เสียงกิ่งไม้หัก)

00:02:38.960 --> 00:02:41.000
ที่นี้... ที่ไหนเนี่ย

00:02:42.420 --> 00:02:45.160
อ่ะ มีม้าอยู่แถวนี้ด้วย

00:02:45.480 --> 00:02:48.420
เขาอาจจะช่วยอะไร..เราได้บ้าง

00:02:48.420 --> 00:02:49.400
(ใบกล้วย สลบลงไป)

00:02:55.800 --> 00:02:57.240
เจ้าเป็นอะไรมากไหม

00:02:58.300 --> 00:02:59.660
นางฟื้นแล้ว

00:02:59.660 --> 00:03:01.620
ไวยมุข ไปเอาผ้าชุบน้ำมาให้พี่เร็ว

00:03:04.660 --> 00:03:08.420
หะ!? ที่นี้ที่ไหนอ่ะ แล้วคุณเป็นใคร

00:03:08.420 --> 00:03:09.700
ข้าชื่อฆฤณ

00:03:09.700 --> 00:03:12.720
ข้าเห็นเจ้านอนสลบลงไปต่อหน้าข้าที่ใต้ร่มไม้

00:03:13.065 --> 00:03:16.115
ตอนที่ข้ากำลังจะไปเก็บดอกพุดพอดี

00:03:16.115 --> 00:03:19.095
ข้าก็เลยให้คนใช้ห่ามเจ้าขึ้นมาบนเรือนนี้แหละ

00:03:19.580 --> 00:03:21.860
แล้ว เจ้ามาจากที่ใด ?

00:03:21.860 --> 00:03:23.780
ฉันมาจากโลกอนาคตน่ะ

00:03:23.780 --> 00:03:25.060
โลกอนาคต ?

00:03:25.060 --> 00:03:27.995
ใช่ ฉันใช้เครื่องไทม์แมชชีนมาย้อนเวลา...

00:03:28.000 --> 00:03:30.360
แล้วตอนนี้เป็นปีอะไรเหรอ

00:03:30.360 --> 00:03:34.620
เพลานี้ อยู่ในปีพุทธศักราชที่ 2189

00:03:34.620 --> 00:03:37.440
ปี 2189

00:03:38.180 --> 00:03:38.915
ถ้างั้น

00:03:38.920 --> 00:03:41.140
ฉันก็ข้ามเวลามา 300 กว่าปี

00:03:41.140 --> 00:03:44.200
300?!! ด้วยเครื่องไทย....อะไรนะ

00:03:44.200 --> 00:03:46.280
ใช่ เครื่องไทม์แมชชีน

00:03:46.280 --> 00:03:49.020
มันคือเครื่องมือที่ใช้เดินทางข้ามเวลา ในโลกของฉัน

00:03:49.220 --> 00:03:50.160
ตอนแรก

00:03:50.160 --> 00:03:52.660
ฉันตั้งใจจะมาในปี พ.ศ. 2561

00:03:52.660 --> 00:03:55.460
แต่เกิดอุบัติเหตุ เครื่องทำงานผิดพลาด

00:03:55.460 --> 00:03:58.600
ก็เลยทำให้ฉันมาในโลกนี้แหละ

00:03:58.600 --> 00:04:01.235
แล้วเธอเห็นเครื่องไทม์แมชชีนฉันไหม ?

00:04:01.235 --> 00:04:04.295
อ๋อ ใช่กล่องสี่เหลี่ยมๆ ที่

00:04:04.300 --> 00:04:06.000
อยู่นอกเรือนหรือไม่

00:04:06.400 --> 00:04:11.120
(เสียงเดิน)

00:04:11.740 --> 00:04:14.000
อืม น็อตหายจริงๆด้วยอ่ะ

00:04:14.880 --> 00:04:16.920
เธอ พอช่วยฉันตามหา...

00:04:16.920 --> 00:04:18.380
ไอแท่งเหล็กได้ไหม ?

00:04:18.380 --> 00:04:20.520
แท่งเหล็กหรือ คืออะไรกัน

00:04:20.520 --> 00:04:21.500
เอิ่ม..

00:04:21.500 --> 00:04:24.720
มันคือส่วนประกอบของเครื่องเดินทางข้ามเวลาของฉันน่ะ

00:04:25.180 --> 00:04:26.920
เธอช่วยฉันได้ไหม

00:04:26.920 --> 00:04:30.320
อ๋อ แต่ว่าถ้าข้าช่วยเจ้าแล้ว

00:04:30.720 --> 00:04:33.740
เจ้าต้องช่วยข้าทำกระทงในวันลอยพระประทีป

00:04:34.000 --> 00:04:36.100
ในคืนพรุ่งวันเพ็ญ เดือน 12

00:04:36.540 --> 00:04:38.960
จะมีการจัดงานวันลอยประทีปกัน

00:04:39.480 --> 00:04:40.800
เจ้าจักว่าอย่างไร

00:04:40.800 --> 00:04:42.560
ได้เลย ไม่มีปัญหา

00:04:42.560 --> 00:04:45.120
เดี๋ยวข้าพาเจ้าไปตลาดก่อน

00:04:45.120 --> 00:04:47.600
แล้ว... เดี๋ยวเราจะค่อยคุยกัน

00:04:47.600 --> 00:04:49.400
โอเค งั้นเราไปกันเถอะ

00:04:50.840 --> 00:04:56.140
(เสียงเดิน)

00:05:03.840 --> 00:05:13.940
(เสียงตลาด)

00:05:19.320 --> 00:05:21.320
กลับเรือนกันเถอะ

00:05:28.440 --> 00:05:31.195
นี่ ฆฤณ สอนฉันทำกระทงด้วยหน่อยสิ

00:05:31.200 --> 00:05:33.640
ฉันไม่เคยทำกระทงเลยอ่ะ

00:05:33.640 --> 00:05:36.860
ได้สิ มา เข้าจะสอนเจ้าเอง..

00:05:36.860 --> 00:05:38.160
คอยทำตามข้านะ

00:05:43.900 --> 00:05:46.060
เอาล่ะ พับแบบนี้นะ

00:05:46.760 --> 00:05:51.920
(เสียงพับใบตอง)

00:05:54.800 --> 00:05:57.320
เออ... นี่ ฆฤณ

00:05:57.320 --> 00:05:59.200
เธอพอจะรู้ไหมว่า

00:05:59.200 --> 00:06:00.540
วันลอยกระทง

00:06:00.540 --> 00:06:03.820
หรือ ไอ.. วันลอยพระประทีป

00:06:03.820 --> 00:06:05.500
มีที่มายังไงเหรอ ?

00:06:05.500 --> 00:06:07.160
ตามที่ข้าพอทราบ

00:06:07.160 --> 00:06:09.740
ทวดของข้าเคยเล่าให้ข้าฟังตอนยังเด็ก

00:06:10.560 --> 00:06:12.920
วันลอยกระทงที่เจ้าพูดนั้น

00:06:12.920 --> 00:06:16.260
จะตรงกับทุกๆวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 12

00:06:16.260 --> 00:06:18.440
ตามจันทรคติของไทย

00:06:18.440 --> 00:06:21.060
มักจะใช้คำเรียกว่า ลอยพระประทีป

00:06:21.060 --> 00:06:24.260
ซึ่งเป็นการแสดงออกถึงการเคารพพระแม่คงคา

00:06:24.260 --> 00:06:27.340
และบูชาเทพเจ้า ทั้ง 3 พระองค์ คือ

00:06:28.080 --> 00:06:31.160
พระอิศวร พระนารายณ์ และพระพรหม

00:06:31.160 --> 00:06:34.120
เพื่อสะเดาะเคราะห์ นำสิ่งที่ไม่ดีลอยไปกับประทีป

00:06:34.540 --> 00:06:35.920
ข้าเคยได้ยินว่า

00:06:35.920 --> 00:06:38.840
ประเพณีนี้มีมากันตั้งแต่สมัยสุโขทัย

00:06:39.400 --> 00:06:41.180
เท่าที่ข้าก็จำมิได้มากนัก

00:06:41.180 --> 00:06:43.460
ตามที่เขาเล่าบอกต่อ ๆกันมา

00:06:43.640 --> 00:06:46.940
แล้ววันลอยพระประทีป เกิดจากอะไรอ่ะ

00:06:47.400 --> 00:06:49.160
เมื่อครั้งสมัยพุทธกาล

00:06:49.160 --> 00:06:51.880
ก่อนที่องค์พระพุทธเจ้าจะตรัสรู้

00:06:51.880 --> 00:06:54.040
เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

00:06:54.040 --> 00:06:56.600
พระองค์ได้ทรงประทับอยู่ใต้ต้นโพธิ์

00:06:56.600 --> 00:06:58.420
ใกล้กับแม่น้ำเนรัญชรา

00:06:58.420 --> 00:07:01.300
กาลวันหนึ่ง นางสุชาดา

00:07:01.300 --> 00:07:03.780
อุบาสิกาได้พบเห็นพระองค์ประทับอยู่เข้า

00:07:03.780 --> 00:07:06.340
นางได้ให้สาวใช้นำข้าวมธุปายาส

00:07:07.000 --> 00:07:10.460
นั้นคือข้าวกวนหุงที่หุงด้วยน้ำผึ้งหรือน้ำอ้อย

00:07:10.460 --> 00:07:12.240
ใส่ถาดทองไปถวายพระองค์

00:07:12.840 --> 00:07:14.720
เมื่อพระองค์เสวยจนหมดแล้ว

00:07:14.720 --> 00:07:16.700
ก็ทรงตั้งสัตยาธิษฐานว่า

00:07:17.220 --> 00:07:21.140
“ถ้าหากวันใดเรานั้นจะสำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

00:07:21.620 --> 00:07:24.120
ก็ขอให้ถาดนี้จงลอยทวนน้ำ”

00:07:24.500 --> 00:07:27.740
ด้วยแรงสัตยาธิษฐานและบุญญาภินิหาร

00:07:27.740 --> 00:07:30.460
เกิดถาดทองนั้นลอยทวนน้ำจริงๆ

00:07:30.460 --> 00:07:32.820
จนถาดทองจมลงไปถึงสะดือทะเล

00:07:32.820 --> 00:07:35.820
กล่าวคือ เป็นศูนย์กลางของนาคพิภพ

00:07:35.820 --> 00:07:38.140
ถาดทองนั้นก็ได้จมลงไปโดน

00:07:38.140 --> 00:07:41.560
ขนดของหางพญานาคราชที่เป็นผู้รักษาบาดาล

00:07:41.580 --> 00:07:43.720
พญานาคราชก็ได้ตื่นขึ้น

00:07:43.720 --> 00:07:45.180
พอเห็นว่าเป็นสิ่งใด

00:07:45.180 --> 00:07:48.980
นั้นคือถาดทองขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

00:07:48.980 --> 00:07:51.180
ก็ประกาศก้องทั่วมหาสมุทรว่า

00:07:51.180 --> 00:07:54.375
“บัดนี้ได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

00:07:54.380 --> 00:07:56.920
อุบัติขึ้นในโลกอีกพระองค์แล้ว”

00:07:57.200 --> 00:08:00.380
ครั้นนั้นเทพยดาทั้งหลายและเหล่าพญานาค

00:08:00.380 --> 00:08:02.200
ต่างพากันไปเข้าเฝ้าพระองค์

00:08:02.720 --> 00:08:06.140
เหล่าพญานาคก็ได้ทูลอาราธนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

00:08:06.140 --> 00:08:08.820
ให้เสด็จไปแสดงธรรมโปรดในนาคพิภพ

00:08:08.820 --> 00:08:10.520
เมื่อพระองค์เตรียมเสด็จกลับ

00:08:10.520 --> 00:08:14.560
พญานาคจึงได้ทูลขออนุสาวรีย์ไว้สำหรับกราบไหว้บูชา

00:08:14.560 --> 00:08:16.840
พระพุทธองค์จึงทรงประดิษฐาน

00:08:16.840 --> 00:08:19.060
รอยพระพุทธบาทไว้ที่หาดทราย

00:08:19.060 --> 00:08:21.060
ริมฝั่งแม่น้ำนัมมทานที

00:08:21.180 --> 00:08:24.500
เพื่อให้บรรดานาคทั้งหลายได้สักการบูชา

00:08:24.500 --> 00:08:26.220
ส่วนสาวใช้ของนางสุชาดา

00:08:26.220 --> 00:08:27.620
เมื่อเห็นความตามนั้น

00:08:27.620 --> 00:08:30.460
ก็นำความไปแจ้งแก่นาง นางจึงทราบเรื่อง

00:08:30.600 --> 00:08:32.200
เมื่อครั้นถึงวันนั้นของทุกปี

00:08:32.200 --> 00:08:36.080
นางสุชาดาจะนำเครื่องหอม และดอกไม้ใส่ถาดไปลอยน้ำ

00:08:36.080 --> 00:08:38.900
เพื่อนมัสการรอยพระพุทธบาทเป็นประจำเสมอมา

00:08:39.300 --> 00:08:40.380
และจนต่อ ๆ มา

00:08:40.380 --> 00:08:42.320
ก็ได้กลายเป็นประเพณีการลอยกระทง

00:08:42.320 --> 00:08:44.540
ที่ยึดถือกันมาอย่างที่เจ้าเห็นนั้นแหละ

00:08:44.540 --> 00:08:46.400
อ๋อ... เข้าใจแล้วล่ะ

00:08:46.400 --> 00:08:48.220
เอ้.. ว่าแต่

00:08:48.220 --> 00:08:49.820
เธอพอจะรู้จักไหม

00:08:49.820 --> 00:08:52.640
ว่านางนพมาศนั้นเป็นใครกัน

00:08:52.880 --> 00:08:54.660
ฉันเห็นมีแต่คนพูดถึงว่า

00:08:54.660 --> 00:08:57.200
นางนพมาศเป็นผู้คิดค้นวันลอยกระทง

00:08:57.200 --> 00:08:58.380
อะไรแบบนั้น

00:08:58.380 --> 00:08:59.240
จริงหรือป่าว?

00:08:59.240 --> 00:09:00.780
บ้างก็ว่าเป็นเช่นนั้น

00:09:00.780 --> 00:09:03.880
บ้างก็ว่าเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นในสมัยสุโขทัย

00:09:04.360 --> 00:09:06.460
แต่ตามที่ข้าพอจะรู้อยู่บ้าง

00:09:06.780 --> 00:09:08.520
นามว่า "นางนพมาศ"

00:09:08.520 --> 00:09:10.740
ซึ่งได้รับการอบรมศึกษาขั้นสูง

00:09:10.740 --> 00:09:12.860
เพียบพร้อมด้วยความงามและปัญญา

00:09:12.860 --> 00:09:15.005
และยังมีฝีมือในการประดิษฐ์เป็นเลิศ

00:09:15.005 --> 00:09:17.155
เมื่อมีคนนำคุณสมบัติต่างๆ

00:09:17.160 --> 00:09:19.240
ของนางไปเล่าสรรเสริญให้

00:09:19.240 --> 00:09:22.460
"พระมหาธรรมราชาที่ 1" หรือ "พญาลิไท"

00:09:22.460 --> 00:09:24.760
แห่งกรุงสุโขทัยได้ฟัง

00:09:24.760 --> 00:09:27.480
จึงโปรดให้นางนพมาศเข้ารับราชการในวัง

00:09:27.480 --> 00:09:29.520
และด้วยความสามารถอันเลิศล้ำ

00:09:29.520 --> 00:09:32.160
ก็ทำให้เป็นที่โปรดปรานของพญาลิไท

00:09:32.160 --> 00:09:34.880
จนได้รับแต่งตั้งเป็นสนมเอกในตำแหน่ง

00:09:34.880 --> 00:09:36.460
"ท้าวศรีจุฬาลักษณ์"

00:09:36.460 --> 00:09:38.360
หลังจากที่นางนพมาศ

00:09:38.360 --> 00:09:40.340
เข้าไปถวายตัวอยู่ในวังได้ 5 วัน

00:09:40.720 --> 00:09:43.840
ก็ถึงวันพระราชพิธีจองเปรียงลอยพระประทีป

00:09:43.840 --> 00:09:47.460
และได้มีรับสั่งให้บรรดาพระสนมนางในทั้งหลาย

00:09:47.460 --> 00:09:49.720
ตกแต่งกระทงประดับดอกไม้ธูปเทียน

00:09:49.720 --> 00:09:51.780
นำไปลอยน้ำหน้าพระที่นั่ง

00:09:51.780 --> 00:09:56.020
นางนพมาศจึงได้คิดประดิษฐ์กระทงใบตองเป็นรูปดอกบัวกมุทขึ้น

00:09:56.020 --> 00:09:59.400
เพราะเห็นว่าเป็นดอกบัวพิเศษที่บานเพียงปีละครั้ง

00:09:59.400 --> 00:10:01.080
ในคืนวันเพ็ญเดือน 12

00:10:01.080 --> 00:10:03.820
จึงควรแก่การทำเป็นกระทง

00:10:03.820 --> 00:10:06.220
เพื่อใช้ลอยสักการะรอยพระพุทธบาท

00:10:06.280 --> 00:10:11.140
เมื่อพญาลิไทได้ทอดพระเนตรก็รับสั่งถามว่าทำไมจึงเลือกใช้ดอกบัวนี้

00:10:11.460 --> 00:10:14.815
นางอธิบายจนเป็นที่พอพระราชหฤทัย

00:10:14.815 --> 00:10:17.355
พระองค์จึงมีพระราชดำรัสว่า..

00:10:17.625 --> 00:10:20.835
“แต่นี้สืบไปเบื้องหน้าโดยลำดับ

00:10:20.940 --> 00:10:23.520
กษัตริย์ในสยามประเทศ

00:10:23.520 --> 00:10:27.295
ถึงกาลกำหนดนักขัตฤกษ์วันเพ็ญเดือนสิบสอง

00:10:27.295 --> 00:10:29.925
ให้นำโคมลอยเป็นรูปดอกบัว

00:10:29.925 --> 00:10:33.980
อุทิศสักการบูชาพระพุทธบาทนัมมทานที

00:10:33.980 --> 00:10:35.940
ตราบเท่ากัลปาวสาน”

00:10:35.940 --> 00:10:38.400
ด้วยว่าการลอยกระทงรูปดอกบัว

00:10:38.400 --> 00:10:40.160
ได้สืบเนื่องมาถึงปัจจุบัน

00:10:40.160 --> 00:10:42.620
ยามลอยกระทงเราจึงนึกถึงนางนพมาศ

00:10:42.620 --> 00:10:45.100
ผู้เป็นต้นคิดกระทงแบบนี้ขึ้นไง

00:10:46.100 --> 00:10:48.820
อ๋อ... ที่แท้

00:10:48.820 --> 00:10:50.500
นางนพมาศคือ

00:10:50.500 --> 00:10:53.360
ผู้ที่คิดค้นกระทงแบบรูปดอกบัว

00:10:53.360 --> 00:10:55.140
ใช่แล้ว

00:11:01.280 --> 00:11:03.820
The End Episode 1 ติดตามตอนต่อไปนะคะ

00:11:03.820 --> 00:11:06.600
ขอขอบคุณที่รับชมและรับฟังมากๆเลยค่ะ